Subkliniczny ochwat u koni

Definicja i znaczenie kliniczne

Chociaż ochwat jest chorobą znaną od tysiącleci, jego zapobieganie i leczenie nadal sprawiają wiele trudności. W Polsce brakuje danych dotyczących częstości występowania ochwatu, natomiast literatura światowa wskazuje, że problem ten może dotyczyć od około 1,5% do nawet 23% populacji koni. Tak duże rozbieżności wynikają nie tylko z różnic w sposobie utrzymania koni w różnych krajach, ale również z trudności w jednoznacznym zdefiniowaniu, czym dokładnie jest ochwat i od którego momentu należy uznać, że proces chorobowy już się rozpoczął (29).

Nie budzi wątpliwości, że istotą ochwatu jest uszkodzenie aparatu zawieszeniowego kości kopytowej, czyli połączenia pomiędzy blaszkami skórnymi i rogowymi kopyta. W następstwie osłabienia tego połączenia może dochodzić do przemieszczenia kości kopytowej względem puszki kopytowej, zarówno w postaci rotacji, jak i opuszczenia (2, 21). Zmiany zaawansowane nie pozostawiają zwykle wątpliwości diagnostycznych, jednak to właśnie one wiążą się z najgorszym rokowaniem. Ochwat nie jest rzadkim powikłaniem metabolicznym, lecz jedną z głównych przyczyn utraty koni. W Wielkiej Brytanii jego znaczenie jako przyczyny śmierci i eutanazji porównuje się do kolki (22).

Do rozwoju ochwatu może prowadzić wiele czynników, jednak w krajach wysoko rozwiniętych najczęstszą przyczyną są obecnie zaburzenia endokrynologiczne, przede wszystkim hiperinsulinemia towarzysząca zespołowi metabolicznemu koni (EMS, ang. equine metabolic syndrome) lub dysfunkcji części pośredniej przysadki mózgowej (PPID, ang. pituitary pars intermedia dysfunction) (10). Istotnym przełomem w rozumieniu patogenezy tej postaci choroby było wykazanie, że sama hiperinsulinemia może [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas