Gruczoł krokowy w badaniu ultrasonograficznym psów. Cz. II

Ultrasonografia należy do najczęściej współcześnie stosowanych metod diagnostycznych umożliwiających obrazowanie gruczołu krokowego psów. Badanie ultrasonograficzne pozwala na określenie wielkości i położenia narządu, wykrycie obecności zmian patologicznych gruczołu, a także na odróżnienie zmian ogniskowych od rozległych. Wstępne rozpoznanie zaburzeń stercza można oprzeć na badaniu USG w połączeniu z informacjami klinicznymi i badaniami laboratoryjnymi. Natomiast do postawienia ostatecznej diagnozy niezbędne są biopsja i badanie histopatologiczne. Szczególną zaletą badania USG jest nieinwazyjność, która umożliwia monitorowanie postępu zmian chorobowych oraz ocenę efektywności podjętego leczenia.

Zaburzenia gruczołu krokowego są najczęściej występującymi zaburzeniami narządu rozrodczego psów samców. Wśród chorób stercza należy wymienić:

• łagodny przerost (rozrost),
• zapalenie,
• torbiele,
• ropnie,
• metaplazję płaskonabłonkową,
• nowotwory.

Zmiany patologiczne miąższu gruczołu krokowego można podzielić na zmiany rozległe, ogniskowe i wieloogniskowe. Zmiana ogniskowa lub wieloogniskowa posiada widoczną granicę oddzielającą ją od prawidłowego miąższu narządu, natomiast zmiana rozległa nie posiada wyraźnej granicy z tkanką prawidłową i obejmuje większą część lub cały gruczoł krokowy.

Zmiany rozległe

Rozległe, symetryczne powiększenie stercza może być spowodowane łagodnym przerostem gruczołu, metaplazją płaskonabłonkową lub zapaleniem. Wszystkie wyżej wymienione zaburzenia mogą przebiegać bezobjawowo, jednak nie powinny być lekceważone. Powiększenie gruczołu [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas