Perspektywy zastosowania inkretomimetyków w leczeniu cukrzycy kotów
Cukrzyca jest przewlekłą chorobą metaboliczną związaną z zaburzeniem metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek będących wynikiem względnego lub całkowitego braku wydzielania insuliny, co przedkłada się na niedostateczne zużycie glukozy i prowadzi do hiperglikemii (1, 2). Insulina jest produkowana przez komórki β wysp trzustki. Gruczoł ten zachowuje odrębność autonomiczną w stosunku do osi podwzgórzowo-przysadkowej, tzn. jego czynność egzogenna nie jest uzależniona od uwalnianych z tych struktur mózgowia liberyn, statyn oraz hormonów tropowych (2).
Czynnikiem warunkującym uwalnianie insuliny jest podwyższony poziom glukozy we krwi, co obserwuje się szczególnie po spożyciu pokarmów, zwłaszcza składających się z węglowodanów prostych i złożonych oraz tłuszczów. Zwiększoną sekrecję tego hormonu obserwuje się również w sytuacjach stresowych, powodujących zwiększenie poziomu kortyzolu – hormonu produkowanego przez komórki kory nadnerczy, który nasila proces wątrobowej glukoneogenezy z aminokwasów glukogennych (3). Istotnym czynnikiem w regulacji uwalniania insuliny w odpowiedzi na spożyty pokarm są hormony żołądkowo-jelitowe określane jako inkretyny (4). Jest to interesująca grupa związków, ponieważ ich analogi mogą mieć potencjalne zastosowanie jako leki hipoglikemizujące w leczeniu cukrzycy u kotów.
Cukrzyca u kotów (dane statystyczne, patogeneza)
Obecna klasyfikacja cukrzycy w medycynie weterynaryjnej opiera się na danych z medycyny ludzkiej i jest ściśle skorelowana z patomechanizmem niewydolności komórek β trzustki. Według Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO) wyróżnia się typ I i II cukrzycy, cukrzycę ciążową (rzadko spotykaną u kotów) oraz inne specyficzne typy, wynikające między [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
