Weterynaria w Terenie nr 4/2026 już dostępna!
Szanowni Państwo
W ubiegłym tygodniu wróciłem z Savannah w Stanach Zjednoczonych, gdzie uczestniczyłem w międzynarodowej konferencji poświęconej stanom nagłym i intensywnej terapii zwierząt. Pod względem merytorycznym było to spotkanie na najwyższym poziomie – nowoczesna diagnostyka, zaawansowane protokoły postępowania, nowe technologie i dyskusje prowadzone przez specjalistów zajmujących się na co dzień najtrudniejszymi przypadkami klinicznymi. Paradoksalnie jednak jedną z rzeczy, które zrobiły na mnie największe wrażenie, nie była żadna nowa metoda leczenia czy spektakularna technologia, lecz sposób organizacji pracy. W amerykańskich klinikach lekarz weterynarii jest jednym z elementów zespołu zajmującego się pacjentem. Obok niego pracują technicy i pielęgniarki weterynaryjne oraz odpowiednio przygotowany personel pomocniczy. Co ważne, nie są oni jedynie osobami „pomagającymi lekarzowi”. Mają jasno określone kompetencje i realnie uczestniczą w procesie diagnostycznym, terapeutycznym oraz w opiece nad hospitalizowanym pacjentem. Dzięki temu lekarz może skoncentrować się przede wszystkim na diagnostyce, podejmowaniu decyzji klinicznych, prowadzeniu terapii i wykonywaniu procedur wymagających jego kompetencji. Duża część bieżącej opieki nad pacjentem pozostaje natomiast w rękach odpowiednio wykwalifikowanego personelu. To obserwacja, która skłania do refleksji nad naszą rzeczywistością. W Polsce w wielu miejscach lekarz weterynarii nadal jest jednocześnie diagnostą, operatorem, osobą przygotowującą pacjenta do zabiegu, monitorującą hospitalizację, wykonującą podstawowe czynności pielęgnacyjne, pobierającą materiał do badań i zajmującą się dokumentacją. Często nie dlatego, że taki model pracy jest najlepszy, lecz dlatego, że odpowiednio przygotowanego personelu pomocniczego jest zbyt mało albo nie ma go wcale. Konsekwencją nie jest wyłącznie większe obciążenie lekarzy. To również mniej czasu na analizę przypadku, rozmowę z właścicielem i dokładne monitorowanie pacjenta, a w dłuższej perspektywie większe ryzyko przeciążenia zawodowego. Ostatecznie może się to przekładać także na jakość opieki nad zwierzętami. Być może więc, rozmawiając o przyszłości polskiej weterynarii, powinniśmy myśleć nie tylko o nowych aparatach diagnostycznych, lekach i coraz bardziej zaawansowanych technologiach. Równie ważne pytanie brzmi: jak powinien wyglądać nowoczesny zespół weterynaryjny? Technicy i pielęgniarki weterynaryjne powinni stanowić jego istotny element. Wymaga to odpowiedniego kształcenia, jasnego określenia kompetencji i stworzenia realnych możliwości rozwoju zawodowego. Przede wszystkim jednak potrzebna jest zmiana sposobu myślenia o organizacji pracy klinicznej. Warto podjąć tę dyskusję systemowo i podążać w kierunku, który w wielu krajach od dawna jest standardem nowoczesnej medycyny weterynaryjnej. W bieżącym numerze „Weterynarii w Terenie” szczególnie zachęcam Państwa do lektury artykułów dotyczących wirusowych chorób ośrodkowego układu nerwowego u koni w Polsce, zapalenia otrzewnej u koni oraz nowych koncepcji leczenia ochwatu związanego z hiperinsulinemią. Życzę Państwu inspirującej lektury – i być może – również chwili refleksji nad tym, jak powinien wyglądać zespół weterynaryjny przyszłości.
prof. Artur Niedźwiedź
W numerze 4/2026 znajdziesz:
✓ Temat sezonu/bydło
Wrzody trawieńca u cieląt
✓ VET-kwestionariusz
Niedoceniany problem w odchowie cieląt
– rozmowa z dr n. wet. Małgorzatą Dziekiewicz-Mrugasiewicz
✓ STOPmastitis
Co z 33. Światowego Kongresu Bujatrycznego trafi do praktyki?
✓ Trzoda chlewna
Wirus zespołu rozrodczo-oddechowego świń (PRRSV) w stadzie świń – jak określić status zakaźny populacji?
Wyzwania w diagnostyce zakażeń świń wirusem grypy typu A (IAV)
Parwowirus świń typu 8 (PPV8): charakterystyka wirusa, epidemiologia i potencjalne znaczenie kliniczne
✓ 3tres3.com/pl – współpraca prasowa
Dyzenteria świń – starzy nowi wrogowie
✓ Konie
Dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego u koni – objawy, które łatwo przeoczyć
Nowe koncepcje i techniki w leczeniu ochwatu, cz. V – ochwat związany z hiperinsulinemią
Wirusowe choroby ośrodkowego układu nerwowego u koni w Polsce − aspekty kliniczne i epidemiologiczne
Peritonitis u koni – etiologia, diagnostyka, postępowanie oraz znaczenie kliniczne choroby
Termografia jako element procesu diagnostycznego koni
✓ VET-biznes
Nowe zwierzęta w stadzie – sprawdź, jak wykonywać opiekę lekarsko-weterynaryjną
Dołącz do grona prenumeratorów „Weterynarii w Terenie” i otrzymuj papierową wersję czasopisma
Uzyskaj dostęp do portalu, by móc czytać wszystkie artykuły „Weterynarii w Terenie” na VETkompleksowo.pl
Obserwuj nasze social media i nie przegap żadnej nowości
Zapisz się do newslettera i bądź na bieżąco z branżą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
