Motywacja do jedzenia, rasa i styl życia – czynniki wpływające na otyłość u psów

Otyłość u psów to coraz częstszy problem – szacuje się, że dotyczy już ponad połowy czworonogów w Stanach Zjednoczonych. Najnowsze badania przeprowadzone przez Dog Aging Project (DAP) oraz naukowców z Texas A&M University rzucają nowe światło na czynniki jej ryzyka. Okazuje się, że nadwaga u psów wynika z szeregu powiązanych elementów, w tym środowiska życia, motywacji pokarmowej, ich interakcji z innymi psami, a także rasy zwierzęcia.

Badacze potwierdzili, że psy ras sportowych – jak labladory, golden retrievery, spaniele i setery – wykazują wyższą skłonność do jedzenia i większy apetyt niż inne rasy. To, w połączeniu z niedostateczną aktywnością fizyczną, może sprzyjać szybkiemu przybieraniu na wadze. Dodatkowo zauważono, że psy żyjące w miastach oraz w domach, gdzie jest więcej zwierząt, częściej odczuwają silną motywację do jedzenia.

Jednym z istotnych wniosków badania jest również znaczenie świadomości właścicieli. Psy, których opiekunowie sami zauważyli nadwagę, miały większe szanse na odpowiednie monitorowanie przez nich swojej diety.

„Konieczne jest, aby lekarze weterynarii lepiej zrozumieli otyłość u psów i to, czy może być ona powiązana z czynnikami społecznymi, środowiskowymi lub demograficznymi, abyśmy mogli zapewnić każdemu psu jak najlepszą jakość życia” – wskazywała dr Kate Creevy, główna lekarka weterynaryjna DAP i profesor na Wydziale Nauk Klinicznych Małych Zwierząt na Texas A&M College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences (VMBS).

Aktywność fizyczna psów oraz sposób ich karmienia mogą być kształtowane przez otoczenie i codzienne nawyki opiekunów. Przykładowo – w środowiskach mniej sprzyjających ruchowi psy mogą kompensować nudę poszukiwaniem jedzenia. Dodatkowo opiekunowie posiadający kilka psów mogą częściej decydować się na swobodne karmienie swoich zwierząt dla własnej wygody, co zwiększa dostępność pokarmu i może sprzyjać nadwadze. Te czynniki mają więc istotny wpływ na rozwój otyłości u psów.

Co więcej, badanie DAP wskazuje, że 1/3 dokumentacji medycznej zwierząt nie zawierała informacji na temat przeprowadzenia badania, mającego na celu określenie kondycji ciała za pomocą wskaźnika BCS. „BCS odgrywa kluczową rolę w pomaganiu lekarzom weterynarii w komunikacji z właścicielami na temat masy ciała ich psa, dlatego musimy nadal upowszechniać te wskaźniki” – twierdziła dr Kate Creevy.

Autorzy badania podkreślają, że działania mające na celu redukcję masy ciała u psów wymagają nie tylko dobrze dobranej diety, ale także konsekwencji oraz współpracy pomiędzy lekarzem a opiekunem. W przypadku niektórych ras może być konieczne wdrożenie bardziej rygorystycznych strategii żywieniowych i behawioralnych.

Wnioski z badania zostały opublikowane w American Journal of Veterinary Research.

Źródło: https://phys.org/news/2025-07-links-dog-environment-canine-obesity.html