Paranowotworowy zespół feminizującego samca

Etiologia

Nowotwory jąder są drugimi najczęściej stwierdzanymi zmianami proliferacyjnymi u psów (6). Równocześnie stanowią ponad 90% wszystkich nowotworów układu rozrodczego samców. Spośród guzów jądra aż 40% wywodzi się z komórek podporowych (komórek Sertoliego), dając początek sertoliomie, która jest najczęściej opisywanym nowotworem w przypadku jąder niezstąpionych, znajdujących się w jamie brzusznej (jedno- lub obustronne wnętrostwo) (6).

Sertolioma z reguły przybiera postać jednostronnego litego guza, białego lub szarego, dobrze odgraniczonego od otaczających ją tkanek. Niekiedy, ze względu na znaczne rozmiary, wyraźnie deformuje jądro (3). Guzy tego typu rzadko jednak dają przerzuty (6).

U zdrowego samca psa stężenie 17 β-estradiolu nie powinno przekraczać wartości bazalnych (11) (0,5-5,0 pg/ml, wg danych referencyjnych LAB-WET) (14). Choć stężenie estrogenów przekraczające 10 pg/ml sugeruje obecność aktywnego hormonalnie nowotworu wywodzącego się z komórek Leydiga lub Sertoliego (6), hiperestrogenizacja (> 1 ng/ml) oraz towarzyszące jej objawy określane zespołem feminizującego samca są charakterystyczne tylko dla nowotworów pochodzących z komórek podporowych (6).

Syndrom ten opisuje się u 24-57% psów z guzami komórek Sertoliego (6).

Dodatkowym źródłem hormonów płciowych mogą być również nadnercza. W medycynie człowieka opisano przypadki feminizacji mężczyzn, u których zdiagnozowano aktywny hormonalnie guz nadnercza wydzielający hormony płciowe (2). W dostępnej literaturze medyczno-weterynaryjnej opisano wzrost stężenia estradiolu m.in. u psów (12). Pomimo tego, że są to przypadki niezwykle rzadkie, nowotwór nadnerczy może stanowić przyczynę zespołu [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas