Diagnostyka obrazowa nadnerczy psów i kotów

Analogicznie po prawej stronie lokalizuje się nadnercze prawe (ryc. 7). Anatomicznymi punktami odniesienia są nerka prawa i żyła główna doogonowa – po uwidocznieniu wnęki prawej nerki głowicę należy skierować przyśrodkowo i powolnym, wachlarzowym ruchem poszukiwać nadnercza przylegającego bezpośrednio do żyły doogonowej. U psów, w przeciwieństwie do nerki lewej, prawa nerka nie cechuje się znaczną ruchomością i lokalizacja nadnercza prawego względem prawej nerki jest niezmienna. U kotów nadnercze prawe może być bardziej oddalone od żyły głównej doogonowej.

Prawidłowe nadnercza charakteryzują się homoechogenną strukturą i dość niską echogenicznością względem otaczających tkanek (ryc. 8-14). Ich echogeniczność jest zbliżona do echogeniczności naczyń znajdujących się w ich bliskim sąsiedztwie, dlatego zlokalizowanie nadnerczy jest łatwiejsze przy wykorzystaniu kolorowego Dopplera (ryc. 13a, 14). Czasem u psów można uwidocznić zewnętrzny hipoechogeniczny i wewnętrzny hiperechogeniczny obszar podziału korowo-rdzennego gruczołu (8, 11) (ryc. 12).

U psów gruczoły nadnerczowe różnią się kształtem – lewe nadnercze jest strukturą dwupłatową z widocznym pośrodku przewężeniem (ryc. 8, 9, 10a), natomiast prawe nadnercze przypomina przecinek lub klin (ryc. 5). U niektórych psów nadnercze lewe może mieć wydłużony kształt bez wyraźnego wcięcia (ryc. 11). U kotów gruczoły nadnerczowe są bardziej owalne i częściej dochodzi do ich mineralizacji u zdrowych, starszych osobników (8) (ryc. 13, 14).

Wielkość nadnerczy u zdrowych psów ma dość szeroki zakres. W badaniu ultrasonograficznym najbardziej wiarygodnym pomiarem w ocenie wielkości nadnercza jest pomiar jego grubości.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas