Badanie cytologiczne i histopatologiczne – zasady prawidłowego pobierania, opisywania i przesyłania materiału do badań
Opis materiału
Do przesyłanego materiału należy dołączyć skierowanie – pismo przewodnie zawierające informacje pozwalające zidentyfikować próbkę oraz właściwie zinterpretować jej zawartość (ryc. 1). Poza danymi lekarza kierującego materiał do badania klinicznego konieczne jest umieszczenie danych właściciela zwierzęcia oraz dokładny opis pacjenta, uwzględniający gatunek, wiek, płeć, rasę oraz – w celach identyfikacyjnych – imię (ewentualnie nr – mikrochip lub tatuaż). Dodatkowo należy dokładnie opisać pobrany materiał, biorąc pod uwagę przede wszystkim:
- tkankę, z której został pobrany (skóra, tkanka podskórna itp.);
- okolicę ciała, w której znajduje się badana zmiana (używając topograficznej terminologii weterynaryjnej celem uniknięcia nieporozumień);
- sposób pobrania (biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja odciskowa, wymaz);
- morfologię zmiany: wielkość, kształt, barwę, konsystencję, przesuwalność względem skóry i podłoża;
- historię choroby, a przede wszystkim to, kiedy zmiana się pojawiła i jak dynamiczny był jej wzrost, wyniki wykonanych badań diagnostycznych (biochemia, morfologia, badanie USG itp.) oraz podjęte leczenie.
Wiele leków, głównie (ale nie tylko) stosowanych miejscowo na skórę, może spowodować powstawanie określonych zmian skórnych, dlatego należy w skierowaniu wyszczególnić, jaki rodzaj leku podano zwierzęciu i przez jak długi okres był on stosowany. Pozwoli to lepiej rozróżnić zmiany wtórne, jatrogenne, od zmian pierwotnych.
Badanie histopatologiczne
W przeciwieństwie do badania cytologicznego, które nie zawsze pozwala zdiagnozować badaną zmianę i często jedynie ukierunkowuje dalsze badania, badanie histopatologiczne w większości przypadków daje ostateczną odpowiedź. [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
