Melanoderma i łysienie yorkshire terrierów. Przykład wyłysień niezapalnych u psów
Obraz kliniczny
Obraz kliniczny łysienia wzorzystego u psów obejmuje dwa topograficznie różne podtypy. Pierwszy z nich, obserwowany głównie u jamników gładko- i szorstkowłosych, to podtyp „uszny”. Oprócz jamników chorować mogą również boston terriery, chihuahua, whippety, greyhoundy, a nawet mieszańce ras (ryc. 3, s. 23). Psy rodzą się z prawidłowym włosem, ale już u 6-9-miesięcznych (rzadziej 2-letnich) osobników dochodzi do progresywnego łysienia (często również hiperpigmentacji) całej zewnętrznej powierzchni małżowiny usznej. Obok podtypu „usznego” wyróżnia się częściej występujący podtyp „brzuszny” łysienia wzorzystego. Dla schorzeń tego podtypu najbardziej charakterystyczne jest pojawianie się wyłysień obejmujących dobrzuszną stronę szyi, klatki piersiowej, brzuch, tylno-przyśrodkowe powierzchnie ud, krocze oraz okolice podstawy uszu. Podtyp ten występuje u jamników, pinczerów miniaturowych, whippetów, greyhoundów, boston terrierów oraz bokserów. Utrata włosa rozpoczyna się w wieku około 6 miesięcy, ma charakter postępujący i z czasem skutkuje obecnością obszarów skóry kompletnie bezwłosych lub porośniętych cienkim, delikatnym włosem.
„Skórzaste ucho” u yorkshire terrierów odpowiada, jak wspomniano, najprawdopodobniej podtypowi „usznemu” łysienia wzorzystego (2, [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
