Jelitowa postać parwowirozy psów – praktyczne podejście do diagnostyki i leczenia

Postępowanie przeciwbólowe

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) powinny być podawane rozważnie. Należy zwrócić uwagę na stan kliniczny psa. W przypadku znacznego odwodnienia oraz u szczeniąt NLPZ mogą wykazywać działanie nefrotoksyczne i doprowadzić do powstania owrzodzeń przewodu pokarmowego. Jak wspomniano powyżej, maropitant stosowany w celu przeciwwymiotnym w pewnym stopniu znosi ból trzewny. U zwierząt cierpiących zaleca się zastosowanie opioidowych leków przeciwbólowych, np. działającej 6-8 godzin buprenorfiny (4, 7).

Leki przeciwwirusowe

Farmaceutyki należące do tej grupy nie są powszechnie stosowane w leczeniu parwowirozy. Stwierdzono skuteczność acyklowiru w dawce 20 mg/kg m.c. i.v podawanej co 8 godzin przez 5 dni. Natomiast nie wykazano skuteczności oseltamiviru (4, 14).

Żywienie

Żywienie dojelitowe jest bardzo ważnym elementem leczenia. Zwiększa prawidłowe utrzymanie integralności błony śluzowej jelit, zmniejsza ryzyko infekcji bakteryjnej oraz zapobiega hipoglikemii. Należy wprowadzić je najszybciej jak to tylko możliwe. Sposób żywienia jest dobierany indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta. U niektórych wystarczy podawanie do jamy ustnej płynnego pokarmu wysokoenergetycznego, natomiast u innych konieczne może być umieszczenie sondy nosowo-przełykowej czy nosowo-żołądkowej lub sondy przełykowej albo dojelitowej (7, 10, 11, 14).

Profilaktyka

Najważniejszym postępowaniem profilaktycznym jest ścisła kwarantanna szczeniąt nieszczepionych i odpowiednio przeprowadzone szczepienia osobników wrażliwych. Wykonanie immunizacji w cyklu szczenięcym [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas