Aktualne poglądy na temat wybranych chorób na tle autoimmunologicznym u psów
Przeciwciała przeciwjądrowe we krwi są bardzo rzadko wykrywane. Rokowanie co do zdrowia jest niepomyślne, ponieważ prawie zawsze dochodzi do nawrotów objawów, a remisje są krótkotrwałe. Leczenie polega na stosowaniu szamponów keratomodulujących, przeciwłojotokowych i nawilżających. Stosuje się: glikokortykosteroidy (głównie prednizolon) w dawkach immunosupresyjnych w połączeniu z azatiopryną, wielonienasycone kwasy tłuszczowe oraz tetracyklinę i niacynamid. Suplementacja retinoidami nie potęguje efektów leczenia. W związku ze skutkami ubocznymi leczenia immunosupresyjnego i krótkotrwałą poprawą część psów zwykle poddawana jest eutanazji (5, 16, 17, 29, 32).
Toczeń pęcherzykowy (ang. Vesicular Cutaneous Lupus Erythematosus, VCLE) jako odrębna jednostka chorobowa został dokładnie opisany w 2001 roku.
Wcześniej był rozpoznawany jako: pemfigoid pęcherzowy, idiopatyczne wrzodziejące zapalenie skóry lub dermatomiositis. Choroba występuje u dorosłych psów predysponowanych ras, a nasilenie zmian przypada zwykle na okres lata. Charakteryzuje się różnokształtnymi esowatymi i łukowatymi zmianami nadżerkowymi w okolicach brzucha, pachwin, łokci i małżowin usznych. Czasami zmiany lokalizują się w jamie ustnej.
W badaniu histopatologicznym, podobnie jak w innych postaciach tocznia, widoczne są masywne skórno-naskórkowe nacieki limfocytarne z apoptozą komórek podstawnych naskórka i proksymalnej części mieszka włosowego. Potwierdzone metodą immunofluorescencji bezpośredniej eksperymentalne wywołanie tocznia poprzez ekspozycję skóry na promienie UV dowodzi, że jedną z przyczyn wystąpienia choroby jest długotrwałe narażenie na promieniowanie słoneczne. Rokowanie jest ostrożne (11-14).
Najskuteczniejszym leczeniem w przypadku tocznia rumieniowatego jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
