Dysplazja stawu biodrowego – ocena ryzyka i podejmowanie decyzji
Aby leczenie farmakologiczne było skuteczne, konieczna jest modyfikacja aktywności fizycznej pacjenta, zakładająca unikanie intensywnego wysiłku fizycznego, takiego jak zabawa i wchodzenie lub schodzenie po schodach. Najważniejszą kwestią jest kontrola masy ciała celem minimalizacji obciążenia chorych stawów. Taktyczne stosowanie leków przeciwbólowych ma ogromne znaczenie dla kontroli bólu oraz ułatwienia ruchu. Stosowanie suplementów stawowych (takich jak: siarczan chondroityny, glukozamina, ewentualnie kwasy tłuszczowe omega-3), jest zalecane, jednak kliniczne dowody ich pozytywnego wpływu na spowolnienie progresu zwyrodnień lub poprawę objawów klinicznych dysplazji są nieliczne. Podobnie nie ma obecnie dowodów na pozytywny wpływ hydroterapii, akupunktury i fizykoterapii na stan chorobowy.
Osteotomia miednicy
Potrójna lub podwójna osteotomia miednicy to procedura chirurgiczna stosowana u chorych na dysplazję młodych psów o niedojrzałym szkielecie z niestabilnością stawów biodrowych. Celem zabiegu jest zwiększenie pokrycia głowy kości udowej przez panewkę, co z kolei zapobiega podwichnięciu stawu podczas obciążania kończyny. Analiza chodu psów poddanych temu zabiegowi wykazuje poprawę sposobu stawiania kończyn, a widoczna na radiogramach progresja zmian zwyrodnieniowych stawów może postępować wolniej, jednak nie da się całkowicie jej zapobiec. Kluczową kwestią jest tu odpowiednio wczesna kwalifikacja pacjentów do zabiegu, zanim dojdzie do powstania wtórnych zmian degeneracyjnych.
Zespolenie spojenia łonowego – symfyzjodeza
Zespolenie spojenia łonowego (JPS) to zabieg chirurgiczny wykonywany u szczeniąt pomiędzy 12. a 24. tygodniem życia. W wyniku tego zabiegu dochodzi do zrostu spojenia łonowego, co powoduje stopniowe dobrzuszne przemieszczenie [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
