Stres w pracy lekarzy weterynarii. Płeć psychologiczna a style radzenia sobie ze stresem

Kto najlepiej radzi sobie ze stresem?

Podsumowując wyniki przeprowadzonych badań, w grupie lekarzy weterynarii można stwierdzić występowanie związku pomiędzy płcią psychologiczną a stylem radzenia sobie ze stresem. Okazało się, że osoby o androgynicznej płci psychologicznej lepiej radzą sobie ze stresem, niż osoby nieokreślone płciowo.

Osoby androgyniczne faktycznie w sytuacjach trudnych, potrafią efektywnie radzić sobie ze stresem, gdyż dominuje w ich działaniach styl skoncentrowany na zadaniu. Lekarze ci działają szybko, aktywnie i starają się natychmiast rozwiązać problem. Na drugim miejscu stosują strategie unikowe i wtedy najchętniej poszukują kontaktów towarzyskich.

Równie efektywnie, jak osoby androgyniczne, radzą sobie ze stresem lekarze weterynarii o męskiej płci psychologicznej. Najważniejszą strategią w ich działaniach jest styl skoncentrowany na zadaniu.

Efektywnie w sytuacjach stresowych funkcjonują także lekarze weterynarii o żeńskiej płci psychologicznej. Wykorzystują oni głównie styl skoncentrowany na zadaniu i dodatkowo jeszcze styl skoncentrowany na emocjach. O wiele rzadziej stosują także strategie unikowe.

Osoby o nieokreślonym typie płci psychologicznej są mniej efektywne, gdyż stosują w równym stopniu styl skoncentrowany na zadaniu i styl skoncentrowany na emocjach. Lekarze ci stosują strategie unikowe znacznie rzadziej.

Podsumowując, stwierdzam, że osoby o androgynicznej płci psychologicznej są tak samo efektywne w radzeniu sobie w sytuacjach stresowych, jak lekarze weterynarii o męskiej i żeńskiej płci psychologicznej, gdyż dominuje w ich działaniach styl skoncentrowany na zadaniu.

Jest to według mnie bardzo ważny wynik badania, gdyż można uznać, że w pracy lekarza weterynarii najlepszą strategią radzenia sobie w sytuacjach stresowych jest właśnie styl skoncentrowany na zadaniu. Jest to o tyle ważne w tej pracy, iż lekarz weterynarii na co dzień ma do czynienia z wieloma stresującymi sytuacjami i sposób, w jaki sobie z nimi radzi istotnie wpływa na skuteczność wykonywanych działań i na podejmowanie właściwych decyzji diagnostycznych, czyli na właściwe funkcjonowanie w tym zawodzie.

Lekarz weterynarii o androgynicznej płci psychologicznej to najczęściej występujący typ płci psychologicznej zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn lekarzy weterynarii. Są to lekarze, którzy wykazują się bogatym repertuarem zachowań i wrażliwością wobec wymagań stawianych im w codziennej pracy. Potrafią się zaangażować w powierzone im zadania i pomimo iż pracują w warunkach ciągłej gotowości, napięcia i ryzyka, a także muszą podejmować trudne decyzje dotyczące leczenia i eutanazji zwierząt, to potrafią bardzo efektywnie radzić sobie ze stresem, stosując strategie zadaniowe. W sytuacjach stresowych, kiedy mają do czynienia z trudnymi właścicielami zwierząt, dążą do pozytywnego rozwiązania istniejącego problemu. Główny nacisk kładą na realizację zaplanowanych zadań. Działają szybko i aktywnie, na bieżąco rozwiązując pojawiające się trudności i sytuacje stresowe.

lek. wet. mgr psychologii Agata Szydłowska-Dejko

Przeczytaj również: Stres psów i kotów w gabinecie weterynaryjnym oczami ich opiekunów