Psychologiczne podłoże pracy lekarza weterynarii
Zwyczajowo lekarze weterynarii stanowią, obok medycyny i stomatologii, jedną z trzech grup lekarskich. Choć od czasów Urlugaledinna minęły wieki, istotą, jakby się mogło wydawać, tej profesji jest wciąż pomoc kierowana ku zwierzętom w myśl składanej przysięgi „(…) będę postępował sumiennie i zgodnie z aktualną wiedzą weterynaryjną, strzegł godności zawodu, przyczyniał się w miarę możliwości do postępu nauk weterynaryjnych, a także wykonywał obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz zasad Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii” (Warszawska Izba Lekarsko-Weterynaryjna, 2009).
Czy w XXI wieku specjaliści w dziedzinie medycyny weterynaryjnej stoją jedynie (sic!) przed wyzwaniem ratowania bądź polepszania jakości życia zwierząt? Czy przyczynianie się do postępu nauki oznacza także rozwój postaci lekarza weterynarii? Jakie jest psychologiczne podłoże jego pracy?
Relacyjność w środowisku weterynaryjnym
Rozpoczynając dyskusję o czynnikach psychologicznych warunkujących pracę lekarza weterynarii, warto sięgnąć głębi i określić jej fundamentalną istotę, a mianowicie charakter pracy specjalisty w tym obszarze. Biorąc pod uwagę zależności powstające pomiędzy lekarzem, pacjentem (zwierzęciem) a jego właścicielem, można śmiało stwierdzić, że mamy tu bezsprzecznie do czynienia z relacyjnym rodzajem współpracy. Co w praktyce to może oznaczać? Relacyjność z założenia niesie ze sobą pewne konsekwencje z zakresu złożoności. Złożoność ta może dotyczyć różnych sytuacji, począwszy od aspektów organizacyjnych (konsultacja weterynaryjna psa w obecności całej rodziny, spośród której pięcioletnie dziecko jest emocjonalnie bardzo zaangażowane w przebieg sytuacji), po nawet wartości wpływające pośrednio na jakość pracy (odpowiedzialność za pacjenta czy względem klienta).
Ponadto relacyjność ma bezpośredni związek z konfrontacją pojęć: możliwości vs. oczekiwania, tutaj w szczególnie trudniejszych warunkach, ponieważ o tych pojęciach są w stanie komunikować jedynie lekarz i właściciel zwierzęcia, natomiast sam podmiot relacji jest im podległy. Zatem pojawia się ważne pytanie: względem kogo jest odpowiedzialny lekarz weterynarii? Względem zwierzęcia czy względem jego właściciela? (1). Choć biorąc pod uwagę naturę tego fachu, można przypuszczalnie łatwo stwierdzić, że lekarz weterynarii swoim bezpośrednim działaniem ponosi odpowiedzialność wobec życia zwierzęcia; tak też zresztą sformułował odpowiedź Bernard Rollin (5); to codzienna praca pokazuje, że relacja ta nie kończy się na zwierzęciu. Z psychologicznego punktu widzenia bowiem nie da się całkowicie i jednocześnie oddzielić wpływów, jakie wywierają wzajemnie na siebie lekarz weterynarii i klient.
Tłumacząc tę myśl, można sobie wyobrazić sytuację, w której człowiek trafia do szpitala w ostrym stanie zagrożenia życia. Za chwilę do szpitala zgłasza się także jego rodzina, wyraża chęć rozmowy z lekarzem prowadzącym. Choć lekarz faktycznie jest odpowiedzialny za zdrowie i funkcjonowanie swojego pacjenta, to istotnie ważna jest także relacja pomiędzy nimi samymi i sposób komunikowania się. Stąd pojawia się wątpliwość, czy młodzi adepci medycyny weterynaryjnej są przygotowani nie tylko technicznie do podobnych rozmów, ale przede wszystkim mentalnie, wręcz psychologicznie? Jak bardzo potrzebne są umiejętności miękkie z obszaru komunikacji, wskazują sytuacje trudne w miejscu pracy. Co przyczynia się do ich powstawania?
Mogą zainteresować Cię również
Znajdź swoją kategorię
2748 praktycznych artykułów - 324 ekspertów - 22 kategorii tematycznych
Weterynaria w Terenie
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/08/Projekt-bez-nazwy1-2-615x350.png)
Profilaktyka mastitis u bydła: nowa linia preparatów BESTAMIKO – ZWIERZĘCY PRZYJACIEL wkracza na rynek
Zapalenie wymienia (mastitis) jest chorobą, która dotyka co czwartą krowę mleczną (postać kliniczna) i nawet 40-60% zwierząt w stadach (postać podkliniczna). Kontrola i leczenie mastitis stanowią jeden z najwyższych kosztów w produkcji bydła mlecznego, dodatkowo to istotny czynnik wpływający na dobrostan krów. Pomimo wielu starań ze strony hodowców, lekarzy weterynarii czy zajmujących się tym zagadnieniem […]
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/08/Projekt-bez-nazwy1-8-615x350.png)
Syndrom oddechowy bydła – cz. 2. Znaczenie odpowiedzi zapalnej w przebiegu BRD
Zapalenie jest ważnym objawem chorób układu oddechowego u zwierząt domowych. Pierwszy etap odpowiedzi zapalnej składa się ze zdarzenia inicjującego, takiego jak np. infekcja patogenem. Wywołuje to sekwencję zdarzeń, która powoduje stan zapalny i aktywację wrodzonego i adaptacyjnego układu odporności. Klasyczne cechy stanu zapalnego obejmują: rubor (zaczerwienienie), tumor (obrzęk), calor (ciepło) i dolor (ból) i stają […]
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/08/Projekt-bez-nazwy-15-615x350.png)
Syndrom MMA – bardziej niebezpieczny dla loch czy prosiąt?
Streszczenie Syndrom MMA jest schorzeniem występującym u loch, ale śmiertelność spowodowana tą chorobą jest znacznie wyższa u prosiąt. W wyniku wystąpienia choroby lochy spada wydajność mleczna, co może spowodować niedożywienie prosiąt, a w dalszej kolejności ich padnięcia. Ze względu na intensywność występujących objawów wyróżnia się trzy postaci syndromu MMA: podkliniczną, podostrą i ostrą. Głównym elementami […]
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/09/Projekt-bez-nazwy2-615x350.png)
Diagnostyka obrazowa w przebiegu syndromu EOTRH
Streszczenie Syndrom odontoklastycznej resorpcji i hipercementozy zębów u koni (EOTRH, ang. equine odontoclastic tooth resorption and hypercementosis) jest wysoce bolesnym i postępującym schorzeniem dotyczącym głównie zębów siecznych oraz kłów. W zależności od tego, który proces jest dominujący, można wyróżnić trzy typy syndromu EOTRH: resorpcyjny, hipercementotyczny lub mieszany. W artykule omówiono diagnostykę, objawy oraz metody leczenia. […]
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/06/Projekt-bez-nazwy-615x350.png)
Robotyzacja doju – co każdy lekarz medycyny weterynaryjnej powinien wiedzieć
Według oceny analityków rynek robotów udojowych wzrośnie pomiędzy rokiem 2023 a 2029 z 2,7 biliona dolarów do 5,3 biliona dolarów. Coraz więcej gospodarstw hodujących krowy mleczne planuje instalacje automatycznego systemu doju (AMS, ang. automatic milking system). Według ankiety autora, przeprowadzonej na terenie północno-wschodniej Polski, ponad 70% gospodarstw, w których nastąpi nieuchronna zmiana pokoleniowa, planuje instalacje […]
![](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/08/Projekt-bez-nazwy-12-615x350.png)
Praca w Niemczech spowodowała, że zainteresowałam się neurologią
Lek. wet. Magdalena Szklarz – absolwentka Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, który ukończyła w 2012 roku. O weterynarii marzyła już od dziecka. Z końmi związała się jako nastolatka, początkowo uczestnicząc w zajęciach szkółki jeździeckiej, a następnie doskonaląc umiejętności i startując w zawodach w konkurencji skoków przez przeszkody. Instruktor jeździectwa. Już w trakcie nauki uczestniczyła w wielu […]
![XXVI MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NAUKOWA - Zdrowa krowa - zdrowe mleko](https://vetkompleksowo.pl/wp-content/uploads/sites/3/2024/05/konferencja-zdrowa-krowa-zdrowe-mleko-615x350.png)
XXVI MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NAUKOWA – Zdrowa krowa – zdrowe mleko
Mamy przyjemność zaprosić Państwa do uczestnictwa w XXVI MIĘDZYNARODOWEJ KONFERENCJI NAUKOWEJ „Zdrowa krowa – zdrowe mleko”, która odbędzie się w dniach 19-21 czerwca w Teatrze Zdrojowymw Polanicy-Zdroju przy ul. Parkowej 2. Facebook0Tweet0LinkedIn0