Przewlekłe włókniejące zapalenie płuc u west highland white terrierów
Rozpoznawanie
Rozpoznawanie przewlekłego włókniejącego zapalenia płuc u west highland white terrierów stanowi wyzwanie, zwłaszcza że istota śródmiąższowych chorób u psów jest słabo poznana (5, 13, 14). Proces diagnostyczny (podobnie jak i leczniczy) pacjentów cierpiących na śródmiąższowe choroby płuc łączy w sobie największe wady medycyny: wysokie koszty i małą skuteczność. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie lekarskim, zdjęciach rentgenowskich klatki piersiowej, wysokorozdzielczych zdjęciach tomografii komputerowej – HRCT (ang. high resolution computer tomography), a także biopsji płuca wraz z oceną histopatologiczną (4, 8).
Obraz radiologiczny klatki piersiowej w przebiegu włókniejącego zapalenia płuc jest typowy dla uogólnionych chorób śródmiąższowych płuc (ryc. 1, ryc. 2). Wyniki tego badania stanowią punkt wyjścia do dalszych rozważań mających na celu postawienie ostatecznej diagnozy. Bronchoskopia pozwala wykluczyć anomalie anatomiczne w drogach oddechowych oraz przewlekłe zapalenie oskrzeli. Dodatkowo badanie to umożliwia pobranie popłuczyn tchawiczo-oskrzelowych do badania cytologicznego. Wyniki badania cytologicznego popłuczyn tchawiczo-oskrzelowych przy przewlekłym włókniejącym zapaleniu płuc wskazują na ogół na łagodny proces pochodzenia niezakaźnego, a samo badanie pozwala zróżnicować omawianą jednostkę chorobową z zakażeniami płuc i procesami nowotworowymi. Najlepszą techniką diagnostyczną stosowaną przyżyciowo w rozpoznawaniu włókniejącego zapalenia płuc jest biopsja płuc (14). Badaniem histopatologicznym pobranych bioptatów u chorych osobników wykazać można zwłóknienie i mineralizację pęcherzyków płucnych, a także epitelizację przestrzeni pęcherzykowych (5, 6, 13). Taki obraz pozwala na postawienie ostatecznego rozpoznania choroby u psów.
U zwierząt padłych, podczas badania sekcyjnego, po otwarciu klatki piersiowej [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
