Najczęstsze urazy kości oraz narządów wewnętrznych spowodowane wypadkami komunikacyjnymi − diagnostyka obrazowa oraz leczenie chirurgiczne

Złamania kości długich

Wprowadzenie

Złamania kości długich są jednym z najczęściej notowanych typów urazów powypadkowych w praktyce lekarsko-weterynaryjnej.

W niniejszym artykule przedstawione zostaną cztery spośród bardzo wielu rodzajów złamań. Przedstawione poniżej przykłady są (wg opracowań naukowych oraz doświadczeń własnych autorów) najczęściej występującymi powypadkowymi urazami tkanki kostnej. Podczas doboru techniki operacyjnej chirurg powinien wybrać taką, która pozwoli uzyskać przynajmniej 25% kontaktu pomiędzy odłamami przy jak najmniejszym naruszeniu struktury kości oraz okolicznych tkanek miękkich. W praktyce dobór metody opiera się często na osobistych preferencjach operatora.

Diagnostyka radiologiczna

Jak już wcześniej wspomniano, prawidłowo wykonane zdjęcia RTG w co najmniej 2 projekcjach oraz odpowiedni dla nich opis są kluczowe do dobrania odpowiedniej techniki operacyjnej.

Opisując złamania, bierzemy pod uwagę następujące kryteria:

• lokalizacja anatomiczna (nazwa kości/trzon – cz. bliższa, ½ trzonu, cz. dalsza; przynasada – bliższa lub dalsza; nasada – bliższa lub dalsza)
• liczba fragmentów (złamanie: dwuodłamowe, wieloodłamowe, wielokrotne)
• wzajemne przemieszczenie fragmentów (złamanie z przemieszczeniem lub bez)
• stopień naruszenia ciągłości warstwy korowej kości (złamanie zupełne lub niezupełne)
• obecność rany zewnętrznej (złamanie otwarte lub zamknięte)
• kierunek linii złamania (złamanie: poprzeczne, skośne, spiralne, podłużne, w kształcie [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas