Diagnostyka zmian agresywnych kości w badaniu radiologicznym i ultrasonograficznym
Badanie ultrasonograficzne zmiany agresywnej kości
Echogeniczność zmienionej nowotworowo kości zależy od stopnia niszczenia i rozwoju nowej tkanki kostnej. W badaniu widoczne może być przerwanie ciągłości hiperechogenicznej warstwy korowej. Zmineralizowany odczyn okostnowy pojawia się w formie pofalowanych, hiperechogenicznych nawarstwień na krawędziach kości. Wapnienie dystroficzne występuje w postaci hiperechogenicznych ognisk rozsianych w tkankach miękkich dających cień akustyczny (ryc. 5). Okoliczne tkanki miękkie są hipoechogeniczne, niejednorodne z cechami obrzęku. Pierwotne lub wtórne zmiany struktury tkanki kostnej powodujące lizę warstwy korowej mogą być widoczne sonograficznie, zwłaszcza jeśli zmiany obejmują okoliczne tkanki miękkie. Sporadycznie w badaniu ultrasonograficznym może być widoczny trójkąt Codmana (5, 13).
Biopsja zmienionego fragmentu kości
Ogólna zasada wykonywania biopsji kości brzmi: „im więcej, tym lepiej” ze względu na to, że małe, obwodowe próbki często interpretowane są przez patologów jako „kość reaktywna”, czyli zmiana niejednoznaczna, trudna do oceny histopatologicznej. Withrow (14) zaleca wykonanie dwóch lub trzech biopsji, włącznie z jedną ze środka zmiany, aby uniknąć problemu pobrania materiału niejednoznacznego diagnostycznie (kość reaktywna) i aby maksymalnie zwiększyć szanse pobrania istotnego fragmentu. Według niektórych autorów pobranie materiału o średnicy ok. 2-3 mm daje pewność prawidłowej diagnozy. Optymalnym narzędziem do wykonania biopsji kości jest igła doszpikowa typu Jamshidi o dużej średnicy. Pobrany bioptat zaleca się przechowywać w odpowiednim środku konserwującym (np. roztworze 10% formaliny) i odpowiednio zabezpieczony przesłać do laboratorium.
Wnioski
[...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
