Diagnostyka obrazowa nadnerczy psów i kotów
Charakterystyczne dla guzów z powstawaniem włóknistej torebki jest ich silne, obwodowe wzmocnienie pokontrastowe, zwane również pierścieniowym (ang. ring-enhancement).
Stopień wzmocnienia pokontrastowego guza nadnercza ocenia się jako słaby, średni i silny, zależnie od wzrostu wartości HU, odpowiednio do 60 HU od wartości wyjściowej, w zakresie 60-100 dla średniego oraz powyżej 100 dla silnego. Guzy niejednorodne, z tzw. heterogennym wzmocnieniem, posiadają w swej masie obszary zawałowe lub ogniska krwotoczne. Guzami o najsilniejszym wzmocnieniu pokontrastowym są guzy chromochłonne (do 120 HU w fazie wcześniej), drugie w kolejności są gruczolakoraki (do ok. 100 HU w fazie wczesnej). Najsłabiej wzmacniają się gruczolaki, do ok. 70 HU.
Podawane wartości w przeprowadzanych dotychczas badaniach były spójne z wynikami badania histopatologicznego (7). Największym stopniem inwazyjności odznaczają się guzy chromochłonne (łac. pheochromocytoma), które relatywnie szybko wrastają do światła żyły głównej doogonowej (5) (ryc. 6). Brak natomiast tak szerokich danych na temat patologii nadnerczy u kotów. Gruczoły nadnerczowe u psów mogą ulegać mineralizacji. Jeżeli nie wiąże się ona z ich powiększeniem, może być jednym z objawów niedoczynności kory nadnerczy.
U kotów z kolei spotyka się idiopatyczne kalcyfikacje nadnerczy, niemające żadnego znaczenia klinicznego. Naturalnie mineralizacje nadnerczy spotyka się również w przebiegu ich rozrostów nowotworowych.
W prywatnych praktykach weterynaryjnych zdecydowanie bardziej powszechne zastosowanie mają badania radiologiczne i ultrasonograficzne. Radiografia nie pozwala na dokładną diagnostykę nadnerczy (8). Dopiero przy znacznym powiększeniu nadnerczy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
