Żywienie psów po zabiegach operacyjnych na jamie brzusznej
Dożywianie dojelitowe
Podawanie pokarmu do jamy ustnej powinno pobudzić apetyt zwierzęcia i wymusić odruch połykania. Jeżeli sposób podania pokarmu nie budzi oporów u zwierzęcia, zazwyczaj wprowadzamy pokarm do kieszonki jamy ustnej w ilości pokrywającej zapotrzebowanie bytowe psa/kota (RER = 70 x (m.c.)0,75) (1, 2). Zazwyczaj stosuje się diety płynne lub półpłynne, zalecane dla rekonwalescentów (Recovery, a/d, high-calorie itp.). W wypadku braku akceptacji powyższego sposobu karmienia przymusowego należy założyć sondę do przewodu pokarmowego (donosową, doprzełykową, dożołądkową lub wprowadzaną na zasadzie przetoki do przełyku, żołądka lub jelita czczego. Zgłębniki wprowadzane do określonych odcinków przewodu pokarmowego na zasadzie wytworzonej przetoki wymagają przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego w znieczuleniu ogólnym, co wiąże się z wszelkimi późniejszymi możliwymi konsekwencjami pooperacyjnymi. W zależności od tego, do którego odcinka przewodu pokarmowego wprowadzamy sondę, podajemy diety o określonej konsystencji i składzie (1, 2). Można próbować zakładać sondę do jamy gębowej, ale dużo lepiej jest ona tolerowana u noworodków niż zwierząt dorosłych.
Sondy donosowe, wprowadzane przez jamę nosową, mogą być stosowane u psów i kotów, u których nie stwierdzono wcześniej zmian w obrębie odcinka przewodu pokarmowego, do którego wprowadza się zgłębnik (przełyk, żołądek). Zazwyczaj zaleca się wprowadzanie sondy doprzełykowej, ze względu na mniejsze ryzyko refluksu żołądkowego i następowego zapalenia błony śluzowej przełyku (1, 2). Założenie sondy donosowej nie wymaga znieczulenia ogólnego i może być przeprowadzone w każdym gabinecie weterynaryjnym po nałożeniu na sondę środka znieczulającego miejscowego w postaci żelu (np. Lidocaine hydrochloride 2%). Zakładanie [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
