Zastosowanie probiotyków w medycynie małych zwierząt

Jednoczesne podawanie antybiotyków

Często zaleca się podawanie probiotyków w terapii antybiotykowej, aby zapobiec biegunce związanej z działaniem antybiotyków. Szczepy probiotyków mogą być odporne na działanie antybiotyków lub podatne na nie. Producent powinien podawać informacje na temat antybiotykooporności produktu. Bakterie Enterococcus spp. i Bifidobacterium spp. zazwyczaj są oporne na popularne antybiotyki, takie jak tylozyna i metronidazol, w związku z czym w większości przypadków nie należy spodziewać się interakcji w przypadku jednoczesnego stosowania probiotyków i antybiotyków.

Probiotyki wieloszczepowe a jednoszczepowe

Dostępne na rynku produkty zawierają albo pojedynczy szczep, albo mieszankę wielu szczepów probiotyków. Przewagę produktów wieloszczepowych uzasadnia się istnieniem potencjalnie większej szansy na to, że przynajmniej jeden ze szczepów zasiedli jelita, a ponadto wiele szczepów może mieć działanie synergistyczne. Nie ma jednak wyraźnych wytycznych, które produkty mają wyższą skuteczność przy określonych chorobach.

Specyficzność gatunkowa probiotyków

Sugerowano, że szczep probiotyku powinien być izolowany z tego samego gatunku, u którego będzie stosowany. Teoria brzmi, że specyficzny dla gospodarza probiotyk może być lepiej przystosowany do docelowego organizmu (pod kątem np. pH żołądka, składu kwasów żółciowych, przylegania do komórek nabłonka). Z drugiej strony w wielu badaniach in vivo (w oparciu o modele zwierzęce) oraz in vitro (w oparciu o przyleganie do komórek nabłonka) wykazano, że szczepy pochodzenia ludzkiego lub od bydła mlecznego mogą działać prozdrowotnie u innych gatunków zwierząt. W [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas