Zaburzenia perystaltyki jelit psów – klasyfikacja oraz postępowanie dietetyczne
Zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego są częstym problemem w medycynie weterynaryjnej oraz medycynie człowieka. Prawidłowa motoryka jelit i narządów z nimi związanych jest niezbędna do mieszania i rozdrabniania treści pokarmowej, zwrotnej regulacji pracy żołądka i trzustki oraz regulacji przyjmowania pokarmu. Wtórne zaburzenia w kurczliwości jelit cienkich pojawiają się w wielu jednostkach chorobowych. Najczęściej obniżoną kurczliwość jelit oraz niedrożność porażenną obserwuje się po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej, podczas niedokrwienia lub stanów zapalnych, np. przy zapaleniu otrzewnej czy zapaleniu trzustki. Z kolei nadmierna perystaltyka jelit może pojawić się przy biegunkach tła zakaźnego lub przy inwazjach pasożytniczych, niespecyficznym zapaleniu jelit (IBD, ang. inflammatory bowel disease), nowotworach jelit lub w przypadku syndromu jelita drażliwego (IBS, ang. irritable bowel syndrome).
Szczególną grupę ryzyka wystąpienia zaburzeń przewodu pokarmowego stanowią psy sportowe, u których intensywny wysiłek fizyczny może prowadzić do redystrybucji krwi z przewodu pokarmowego do mięśni i płuc, co skutkuje zaburzeniem jego funkcjonowania (5). Wymioty, wrzody żołądka oraz biegunki są powszechnymi dolegliwościami w tej grupie zwierząt, jednak ich patogeneza pozostaje w dużej mierze niepoznana (26). Znane czynniki ryzyka to: stres, specyficzne diety (wysokobiałkowe, wysokotłuszczowe, ekstrudowane), odwodnienie, zmienność rytmu karmienia oraz podróże. Wszystkie wymienione czynniki mogą prowadzić do zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego i zmian w mikrobiocie jelitowej. Rasy szczególnie predysponowane do tego typu zaburzeń to rasy użytkowane sportowo oraz pracujące, np.: [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
