Zaburzenia gospodarki fosforowej u psów i kotów w stanach chorobowych
Zaburzenia metabolizmu fosforu i wpływ na funkcje nerek
Wartość referencyjna stężenia fosforu w osoczu dla psów wynosi 2,5-5,5 mg/100 ml (0,8-1,8 mmol/L), a dla kotów 2,5-6,0 mg/100 ml (0,8-1,9 mmol/L) (8). Wszelkie zaburzenia równowagi gospodarki fosforanowej skutkują zaburzeniem funkcji poszczególnych organów oraz wpływają na zmiany w przemianach metabolicznych. Hiperfosfatemia jest zaburzeniem gospodarki mineralnej, które pojawia się najczęściej w przewlekłej chorobie nerek i nasila się wraz z jej postępem. Hiperfosfatemia jest jednym z kluczowych ogniw w patogenezie całego spektrum towarzyszących przewlekłej chorobie nerek zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzeń metabolizmu kostnego i zwapnień w układzie naczyniowym. Wzrost stężenia parathormonu i czynnika wzrostu fibroblastów (FGF) w surowicy, które są stymulowane u zdrowych osobników przez zwiększone spożycie wraz z dietą fosforu i które są zwiększone u pacjentów z rozpoznaną przewlekłą chorobą nerek, są związane ze zwiększonym ryzykiem progresji choroby oraz zwiększają ryzyko śmierci.
Dodatkowo, wysokie stężenie fosforanów w surowicy jest dodatnio skorelowane z nasileniem zwłóknienia śródmiąższowego nerek, zarówno kotów, jak i psów z przewlekłą chorobą nerek (9). Istnieją także dowody na to, że podwyższenie stężenia fosforu w osoczu, nawet u pacjentów z pozornie prawidłową czynnością nerek, może być czynnikiem ryzyka rozwoju choroby nerek, choroby sercowo-naczyniowej i zwiększonej śmiertelności (10). W tych badaniach korelowano stężenia fosforu w osoczu, a nie poziom spożycia fosforu wraz z dietą, a biorąc pod uwagę fakt, że związek między tymi parametrami w najlepszym razie jest słaby, obserwacje te wymagają dalszej kontynuacji. Rozbieżności między [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
