Zaburzenia gospodarki fosforowej u psów i kotów w stanach chorobowych
Ważnymi czynnikami regulującymi wchłanianie fosforu u większości gatunków są: pH treści pokarmowej oraz interakcje z innymi czynnikami żywieniowymi, takimi jak ilość jonów wapnia, magnezu i zawartość fitynianów. Kwasica metaboliczna zwiększa zależny od sodu wychwyt fosforu w przewodzie pokarmowym, jednocześnie zwiększając wydalanie fosforanów wraz z moczem. Stosunek Ca i Ca:P w diecie wpływa na dostępność fosforu, przy czym wchłanianie w przewodzie pokarmowym jest odwrotnie zależne od stężenia Ca i stosunku Ca:P w diecie, co zwiększa się, gdy Ca:P jest niski. Taka zależność została wykazana zarówno u psów, jak i kotów (3, 4). Podobnie zawartość magnezu w diecie wpływa na wchłanianie jelitowe wapnia i fosforu, przy czym wyższa zawartość magnezu zmniejsza wchłanianie wapnia i fosforu (5).
Zwiększona zawartość białka w diecie wydaje się zwiększać wydalanie fosforanów przez nerki i zmniejszać retencję fosforanów zarówno u dorosłych, jak i rosnących psów i kotów, więc zapotrzebowanie na fosfor może być skorelowane z zawartością białka w diecie.
Co prawda istnieją dobrze opisane dowody na brak efektu krótkotrwałego stosowania diet wysokobiałkowych na wzrost stężenia fosforu w osoczu oraz omówionych wyżej czynników modulujących, to jednak warto temu zagadnieniu przyjrzeć się dokładniej. U zdrowych osobników diety wysokobiałkowe, które zwiększają poziom fosforu w diecie średnio o 33%, nie powodują dużej zmiany stężenia w osoczu czynnika wzrostu fibroblastów, nie wpływają na zwiększenie stężenia parathormonu oraz średniego stężenia witaminy D.
Istnieje także założenie, że istotniejszym czynnikiem regulujących efektywność usuwania fosforu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
