Rola i znaczenie składników mineralnych i pierwiastków śladowych
Mikroskładniki
Żelazo. Żelazo jest niezbędne dla niemal wszystkich komórek, szczególnie w procesie erytropoezy. Biodostępność żelaza może być zmniejszona przez wysoką zawartość wapnia, wysoki poziom cynku (który zmniejsza wchłanianie miedzi) oraz przez źródła surowego kwasu fitynowego (zboża, rośliny strączkowe). Wysoki poziom miedzi w diecie może zakłócać wchłanianie żelaza, prowadząc do anemii i biegunek. Nadmierne spożycie żelaza jest toksyczne, uszkadza układ pokarmowy, wątrobę, nerwowy i sercowo-naczyniowy. Wskutek toksyczności mogą wystąpić zaparcia, wymioty czy azotemia. W związku z rosnącą świadomością ryzyka FEDIAF w 2019 roku ustaliła prawny limit maksymalny (MAX-LL) dla żelaza w suchej karmie dla psów na 142 mg/100 g suchej masy, jednak w najnowszych wytycznych został on zredukowany do 68,18 mg/100 g suchej masy. Ważne jest, że badane na polskim rynku karmy komercyjne nie przekroczyły tego limitu, ale np. podaż dodatkowa w preparatach suszonych z krwi była pod kontrolą lekarza weterynarii, by nie prowadzić do wtórnych powikłań szczególnie u pacjentów nerkowych. Decydując się na suplementację, warto sięgnąć po takie preparaty jak laktoferyna, naturalna składowa colostrum przebadanego u psów i kotów.
Miedź. Miedź jest kluczowa w erytropoezie, pigmentacji oraz jako koenzym w ważnych procesach biologicznych. Nadmierne gromadzenie miedzi w wątrobie uszkadza hepatocyty i jest znaną przyczyną zapalenia wątroby oraz marskości wątroby. Problem ten został po raz pierwszy zidentyfikowany u terierów Bedlington, ale rosnąca liczba dowodów wskazuje, że miedź jest przyczyną chorób wątroby również u innych ras psów, u których nadmiar miedzi może występować zarówno przy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
