Postępowanie żywieniowe w stanach krytycznych

Węglowodany

Pokarmy typu „recovery”, dostarczające od 2 do 4 g węglowodanów/100 kcal, ze zwiększoną zawartością tłuszczu i/lub białka wydają się być bezpiecznym punktem wyjścia do karmienia pacjentów w stanie krytycznym. Następnie, na podstawie ponownej oceny pacjenta, po trzech do czterech dniach procesu ponownego karmienia, można rozważyć przejście na pokarm o wyższej zawartości węglowodanów (od 6 do 10 g/100 kcal) i po uwzględnieniu źródła nierozpuszczalnych węglowodanów (błonnika).

Lipidy pokarmowe

Dostarczanie większości kalorii w postaci tłuszczu pacjentom w stanie krytycznym ma kilka zalet. Tłuszcz zawiera 8,5 kcal energii metabolizowanej/g i dlatego jest „gęsty kalorycznie” w porównaniu do węglowodanów i białka, a pacjentom można dostarczyć więcej kalorii w mniejszej objętości. Po 3-5 dniach niejedzenia wątroba zmniejsza metabolizm glukozy, a zwiększa znacząco procesy metaboliczne tłuszczu, dlatego dostarczanie większej ilości tłuszczu i mniejszej ilości dekstrozy w tym czasie zmniejsza powikłania metaboliczne wsparcia żywieniowego. Ponadto dostarczanie kalorii w postaci tłuszczu, a nie dekstrozy, zmniejsza produkcję CO₂, co zauważalnie zmniejsza pracę układu oddechowego u pacjentów wymagających tlenoterapii. Pokarmy typu „regeneracyjnego” dostarczają średnio od 5 do 7,5 g tłuszczu/100 kcal; wydaje się to bezpiecznym punktem wyjścia do ponownego żywienia. Wyjątki obejmują pacjentów z zapaleniem trzustki lub innymi schorzeniami, w których nie toleruje się dojelitowego przyjmowania pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu.

Take-home message

Główne konsekwencje niedożywienia u wszystkich pacjentów w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas