Owady jadalne jako źródło białka
Chityna
Początkowo wyrażano obawy, że przeszkodą we wprowadzeniu owadów do żywienia zwierząt może być stosunkowo wysoki udział w nich chityny. To właśnie ten związek chemiczny jest przedmiotem licznych dyskusji i obaw. Chityna należy do węglowodanów złożonych (polisacharyd). Ma strukturę zbliżoną do celulozy. Posiada mery acetyloglukozaminowe (N-acetylo-D-glukozo-2-aminowe), które tworzą łańcuchy polimerowe przez wiązania β-1,4-glikozydowe. Nie jest więc ona trawiona przez zwierzęta monogastryczne. W nadmiarze może wpływać na zmniejszenie wchłaniania składników mineralnych, ale z drugiej strony wpływa na poprawę jakości kału, a także daje uczucie sytości. Warto podkreślić, że zawartość chityny zależy w dużym stopniu od gatunku oraz fazy rozwoju owadów. Na przykład larwy pleśniakowca lśniącego (łac. Alphitobius diaperinus) zawierają 4-6% chityny w przeliczeniu na suchą masę (70). W badaniach na psach wykazano, że zarówno chityna, jak i jedna z najważniejszych jej pochodnych – chitozan – wykazują właściwości przeciwdrobnoustrojowe w stosunku do bakterii patogennych, a także właściwości prebiotyczne (7, 28, 37). Chityna może działać w organizmie jako tzw. adiuwant – substancja, która wzmaga odpowiedź układu immunologicznego na podany antygen. Dzięki temu reakcja układu odpornościowego jest nieco zwiększona, czyli lepsza jest odpowiedź immunologiczna. Chitynę można również usunąć z mączki owadziej poprzez ekstrakcję alkaliczną (48).
Właściwości przeciwutleniające
Rezultatem narażenia psów na stres jest destabilizacja równowagi antyoksydacyjnej związana z nadmierną aktywnością wolnych rodników. Stres oksydacyjny powstający w organizmie może być wywołany czynnikami środowiskowymi (m.in. zakażenia mikroorganizmami patogennymi, stres cieplny, działanie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
