Dietetyczne substancje biologicznie czynne w dietoterapii cukrzycy
Prebiotyki
Prebiotyki to niestrawne węglowodany (głównie polisacharydy lub oligosacharydy), które nie są trawione przez enzymy trawienne organizmu, ale mogą być rozkładane przez mikroorganizmy (18). Najczęściej stosowanymi prebiotykami są mannanooligosacharydy (MOS), ksylooligosacharydy (XOS), fruktooligosacharydy (FOS) oraz beta-glukan. Większość z nich jest wykorzystywana do modulacji mikrobiomu oraz jego metabolitów, takich choćby jak krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (37). Prowadzone badania wykazały, że metabolity MOS są w stanie modyfikować szlak sygnałowy PI3K/AKT, poprawiać tolerancję glukozy oraz metabolizm glukozy w wątrobie poprzez regulację szlaku sygnałowego AKT/IRS/AMPK (52). Z kolei suplementacja beta-glukanem istotnie zmniejsza poziom transkrypcji kinazy GSK-3 przy jednoczesnym zwiększeniu aktywności receptora insuliny, IRS1, PI3K, AKT, eNOS oraz GLUT4 (5). Beta-glukan pobudza także PI3K/GLUT4, co zmniejsza poziom glukozy we krwi poprzez nasilenie fosforylacji receptorów insulinowych, IRS1 oraz p85-PI3K w mięśniach osobników z cukrzycą typu drugiego. Także polisacharydy zbożowe zwiększają aktywność białek IRS2, PI3K oraz syntezy glikogenu w wątrobie pacjentów z cukrzycą typu drugiego. Towarzyszy temu zmniejszenie ekspresji GSK-3, co sugeruje, że polisacharydy zbożowe (głównie beta-glukan) nasilają aktywność glukozy poprzez aktywację szlaku metabolicznego PI3K/GLUT4/GSK-3 (27). Inulina z kolei nasila fosforylację AKT w wątrobie i tkance tłuszczowej, co zwiększa ekspresją GLUT4 i poprawia tolerancję glukozy (34). Z kolei rafinoza nasila translokację GLUT4 poprzez fosforylację IRβ/PI3K/AKT w hodowlach komórkowych (37).
Selen
Selen (Se) jest pierwiastkiem śladowym o szczególnie korzystnym działaniu przeciwutleniającym oraz zdolnościach do poprawy wskaźników rozrodczych. Selen może także wykazywać działanie naśladujące insulinę [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





