Choroby dolnych dróg moczowych u kotów w aspekcie diety zalecanej w kamicy struwitowej oraz szczawianowej

Kamica szczawianowa

Kamica szczawianowa jest natomiast sporym wyzwaniem dla lekarza dietetyka, ponieważ kamienie te są nierozpuszczalne i należy je usunąć chirurgicznie. Dietoterapia w tym przypadku ma jedynie znaczenie profilaktyczne, zabezpiecza koty przed nawrotem choroby. Bardzo ważnymi elementami są dokładna diagnostyka i wykluczenie lub potwierdzenie hiperkalcemii. Stan ten bowiem znacząco zwiększa ryzyko występowania szczawianów wapnia (11).

Czynnikiem predysponującym do wystąpienia tej kamicy jest przesycenie moczu jonami wapnia i szczawianami. Hiperkalciuria może wynikać z:

• hiperkalcemii,
• nadmiernej absorpcji wapnia z przewodu pokarmowego,
• upośledzonej reabsorpcji nerkowej,
• nadmiernej mobilizacji wapnia z kości.

U kotów z kamicą szczawianową w 35% przypadków obserwuje się hiperkalcemię i w 35% ma ona podłoże idiopatyczne (21). Hiperkalciuria prawdopodobnie nie wynika z nadmiaru wapnia dostarczonego z pokarmem, ponieważ wiąże się on z kwasem szczawianowym, formując szczawiany wapnia. W ten sposób nie dochodzi do wchłaniania ani wapnia, ani szczawianów z przewodu pokarmowego (2). Hiperkalciuria może być jednak następstwem stosowania diuretyków pętlowych, glikokortykosteroidów, środków zakwaszających mocz oraz witamin C i D (2).

Należy również zaznaczyć, że sam kwas szczawiowy jest metabolitem kwasu askorbinowego (witaminy C). Jego prekursorami mogą być również aminokwasy, tj. glicyna lub seryna, przyjmowane z pokarmem. Kwas [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas