Aminokwasy w żywieniu i dietoterapii u psów
Zmiany w podaży poszczególnych aminokwasów mogą wpływać na metabolizm całego organizmu. Na przykład ograniczenie ilości białka pokarmowego prowadzi do zaburzeń w katabolizmie białka. W odpowiedzi na nadmiar lub niedobór białka zmienia się udział alaniny, kwasu asparaginowego i kwasu glutaminowego w cyklu mocznikowym. Arginina jest niezbędna dla prawidłowego metabolizmu i homeostazy aminokwasów, ponieważ reguluje aktywność enzymów zaangażowanych w katabolizm azotu. Jej niedobór u psów − podobnie jak u kotów − skutkuje hiperamonemią. Wynika to z obniżonego stężenia ornityny w wątrobie, co spowalnia syntezę mocznika i prowadzi do kumulacji nadmiaru azotu/amoniaku (14).
Choć psy są zwierzętami wszystkożernymi, zachowały pewne cechy metaboliczne typowe dla swoich mięsożernych przodków. Przykładem są właśnie zaburzenia fizjologiczne wywołane niedoborem argininy (15). Już po tygodniu żywienia dietą ubogą w argininę u psów obserwuje się drżenia mięśni i zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (5). Objawy te są jednak łagodniejsze niż u kotów, u których zaledwie kilka posiłków pozbawionych argininy może prowadzić do śpiączki, a nawet śmierci (35).
Jak wspomniano wcześniej, ogólne ograniczenie spożycia białka pokarmowego może przejawiać się niedoborami kluczowych aminokwasów. Odgrywają one istotną rolę we wszystkich procesach organizmu – od wzrostu i rozwoju po regenerację. Ważne jest więc zarówno dostarczenie niezbędnych aminokwasów, jak i odpowiedniej ilości azotu. Żywienie mające na celu zapewnienie odpowiedniej podaży azotu w diecie jest wystarczające, o ile podawany pokarm zawiera w odpowiednich proporcjach niezbędne aminokwasy. Warto podkreślić, że dzienne spożycie białka pokarmowego nie wpływa na zapotrzebowanie na aminokwasy egzogenne ani [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
