Zoonozy zwierząt egzotycznych
Wskazówki pomocne w uniknięciu zarażenia chorobami odzwierzęcymi
Zważywszy na coraz częstszą obecność w naszych domach zwierząt „egzotycznych”, na ich różnorodność, a także na bliski kontakt między opiekunem zwierzęcia a samym zwierzęciem, należy przybliżyć schemat postępowania zapobiegającego roznoszeniu zoonoz (ryc. 5). Ze względu na ciężki przebieg niektórych chorób odzwierzęcych lekarz weterynarii zajmujący się np. małymi ssakami powinien informować opiekunów zwierząt, w jaki sposób mają postępować ze swoimi pupilami. Poniżej przedstawiam podstawowy przewodnik dotyczący ograniczenia przenoszenia zoonoz zwierząt egzotycznych:
- w przypadku dzieci, niemowląt i osób z osłabioną odpornością (czynniki ryzyka: chemioterapia, leki immunosupresyjne, podeszły wiek) zawsze należy liczyć się z ryzykiem w przypadku kontaktu ze zwierzętami, szczególnie jeśli wykazują one objawy choroby;
- nie należy trzymać gadów w otoczeniu osób z osłabioną odpornością i dzieci poniżej 5. roku życia;
- każdy powinien unikać kontaktu z dzikimi zwierzętami, bez względu na to, czy są to osobniki zdrowe, chore czy zwłoki;
- każdorazowo po kontakcie z gadami, ptakami, małymi ssakami i odchodami zwierząt trzeba umyć ręce pod bieżącą wodą (stosując mydło antybakteryjne lub żel antybakteryjny zawierający alkohol);
- jeśli odwiedzamy lekarza z powodu choroby, za każdym razem należy go poinformować o ostatnich kontaktach ze zwierzętami, aby ułatwić prawidłowe rozpoznanie w przypadku zoonozy (2, 4, 5, 11).
Poniżej przedstawiono protokół dotyczący zoonoz zwierząt „egzotycznych” do zastosowania w klinikach weterynaryjnych. Poszczególne punkty mogą być przydatne zarówno dla pracowników zakładów leczniczych dla zwierząt (lekarze weterynarii, personel [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





