Infekcja wywołana przez Chelonobacter oris u żółwia greckiego

Diagnostyka mikrobiologiczna

Hodowla

Materiał pobrany z jamy gębowej umieszczono w podłożu agarowym i przesłano do Laboratorium Weterynaryjnego Vetlab. Zlecono badanie w kierunku bakterii tlenowych, dlatego też wymazy posiano na podłoża: Columbia Blood Agar (Oxoid), Columbia CNA Agar (Oxoid), MacConkey Agar (Oxoid) oraz Chocolate Agar (Oxoid), umożliwiające wzrost większości drobnoustrojów. Płytki inkubowano przez 48 godzin w temperaturze 37°C, podłoże Chocolate Agar dodatkowo inkubowano w atmosferze o podwyższonym stężeniu CO₂, przy użyciu wkładu CO₂Gen™ Compact Thermo Scientific.

Identyfikacja

Identyfikację bakterii przeprowadzono przy użyciu spektrometru MALDI – TOF MS (Biotyper Sirius IV generacji), z zastosowaniem standardowej procedury bezpośredniego naniesienia próbki, zgodnie z zaleceniami producenta (Bruker Daltonics, Bremen, Niemcy). Uzyskane widma białkowe (ryc. 4) porównano z biblioteką drobnoustrojów MBT Compass Library Revision K, zawierającą 4275 gatunków bakterii oraz grzybów drożdżopodobnych.

Ocena lekowrażliwości

Ocenę lekowrażliwości Chelonobacter oris wykonano metodą mikrorozcieńczeń z wykorzystaniem czytnika MICRONAUT – S. W tym celu przygotowano zawiesinę o gęstości 0,5 w skali McFarlanda w NaCl 0,9%, po czym przeniesiono 200 µl inokulum do 11,5 ml MICRONAUT-H Medium. W kolejnym etapie naniesiono po 100 µl zawiesiny do każdego z 96 dołków płytki titracyjnej Micronaut-S Kleintier. Płytkę pokryto folią i inkubowano w temperaturze 36°C przez 24 godziny. Uzyskane wartości graniczne MIC zinterpretowano zgodnie z rekomendacjami CLSI, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas