Przezwyciężanie wyzwań w neonatologii psów i kotów. Część II: Postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne w przypadku chorób u noworodków
Biegunka niezakaźna
Leczenie polega głównie na zwalczaniu objawów. Główną rolę odgrywa terapia nawadniająca poprzedzona wnikliwą oceną oraz (niekiedy) korektą sposobu dokarmiania i podawanej mieszanki mlekozastępczej dla osesków. W niektórych przypadkach dobrym rozwiązaniem jest dwukrotne rozrzedzenie dotychczas stosowanej mieszanki mlekozastępczej oraz podawanie od 1 do 2 ml mleczka magnezowego co 2-3 godziny (8, 9).
Odwodnienie
Zapotrzebowanie na płyny u noworodków jest zdecydowanie wyższe niż u osobników dorosłych i wynosi od 60 do 180 ml/kg masy ciała. Optymalne tempo nawadniania nie powinno przekraczać 4 ml/kg na godzinę (tab. 5). Przekroczenie zalecanego tempa podaży może doprowadzić do trudnego do stwierdzenia na podstawie oceny klinicznej przeciążenia ustroju nadmierną ilością płynów. Ważne jest również stężenie podawanych płynów. Zarówno przewodnienie, jak i podawanie płynów o zbyt wysokim stężeniu osmotycznym może skutkować u odwodnionych osesków wylewami krwi wewnątrz czaszki i nagłymi zejściami śmiertelnymi (7, 2).
Terapia schorzeń infekcyjnych
Zakażenia bakteryjne
Przy podejrzeniu zakażeń bakteryjnych (biegunki, zapalenie gałek ocznych, hipotermia z podejrzeniem wtórnych zakażeń bakteryjnych) zaleca się stosowanie antybiotyków. Jako lek z wyboru podaje się potencjonowaną amoksycylinę, a tylko w uzasadnionych przypadkach można sięgnąć po inne antybiotyki. U noworodków można również stosować leki pobudzające perystaltykę czy środki przeciwwymiotne oraz osłonowe na przewód pokarmowy (tab. 6). W uzasadnionych przypadkach (zakażenia E. coli [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
