Przezwyciężanie wyzwań w neonatologii psów i kotów. Część II: Postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne w przypadku chorób u noworodków
Podstawowe zasady terapii i postępowania lekarsko-weterynaryjnego przy chorobach noworodków
W przypadku złego stanu zdrowia noworodków lekarz weterynarii powinien prawidłowo zdiagnozować chorobę, wdrożyć najlepsze postępowanie terapeutyczne oraz odpowiednio pouczyć hodowcę w sprawie dalszego postępowania z leczonymi oseskami i z resztą miotu.
Tak jak wspomniano wcześniej, największym problemem w przypadku noworodków jest szybki postęp choroby i niewielki zakres mechanizmów kompensacyjnych w tak młodym organizmie. W początkowym okresie postępowanie terapeutyczne musi dotyczyć przywrócenia właściwej temperatury ciała, stopnia nawodnienia i poziomu glukozy w surowicy krwi oraz zapewnienia prawidłowych warunków środowiskowych (temperatura otoczenia – zgodnie z tab. 2, przy zachowaniu ok. 55-60% wilgotności). Dopiero w kolejnym etapie można podjąć leczenie przyczynowe (ryc. 1).
Terapia zaburzeń nieinfekcyjnych
Wychłodzenie (< 34,4°C)
Ogrzewanie wychłodzonego szczenięcia powinno być powolne, ok. 1°C na godzinę, w temperaturze otoczenia oscylującej pomiędzy 28-30°C. Nie powinno się takich szczeniąt dokarmiać, zanim temperatura ich ciała nie osiągnie co najmniej 35°C, gdyż łatwo wtedy o zachłystowe zapalenie płuc, a podane mleko, które trafi do żołądka, i tak nie zostanie strawione, ze względu na atonię jelit spowodowaną wyziębieniem. Wychłodzonym noworodkom można podawać na błonę śluzową jamy ustnej niewielkie ilości stężonej glukozy, która jest wchłaniania nawet przy braku perystaltyki jelit. Wychłodzenie sprzyja również zakażeniom bakteriami saprofitycznymi bytującymi na błonach śluzowych przewodu pokarmowego, gdyż upośledza śluzówkowe mechanizmy ochronne. Wychłodzone szczenięta [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
