Problemy położnicze u psów miniaturowych

Okres poporodowy

W okresie poporodowym zachodzą zmiany inwolucyjne w obrębie układu rozrodczego, jednocześnie zaś trwa laktacja, podczas której organizm matki jest wykorzystywany jako źródło wszelkich substancji odżywczych dla szczeniąt. Przy znacznej liczbie karmionych noworodków powstaje ryzyko niedoborów, w szczególności makroelementów. Jedną z typowych chorób tego okresu jest hipokalcemia poporodowa, na którą są właśnie najbardziej narażone suki małe i miniaturowe, zwłaszcza młode, karmiące liczne mioty. Do zaburzenia tego dochodzi w różnych fazach laktacji wskutek utraty wapnia z mlekiem.

Aktywny jest wapń w postaci zjonizowanej Ca⁺⁺, stąd jego oznaczenie byłoby najwłaściwsze dla celów diagnostycznych, wymaga to jednak przeprowadzenia badania do godziny po pobraniu krwi. Wśród psów hipokalcemicznych wynosiło ono 0,625 mmol/l (ok. 2,5 mg/dl) w porównaniu do zwierząt kontrolnych, cechujących się średnim stężeniem 1,13 mmol/l (ok. 4,5 mg/dl). Jako wartość progową wapnia zjonizowanego przyjęto 0,8 mmol/l (5). Gdy jednak nie ma możliwości szybkiego badania krwi, to wykorzystuje się pomiar stężenia wapnia całkowitego (zjonizowanego oraz związanego z białkami). Poporodowa hipokalcemia charakteryzuje się spadkiem stężenia wapnia całkowitego poniżej 7 mg/dl. Szczegóły dotyczące patogenezy i przebiegu choroby opisano we wcześniejszej publikacji (17).

W leczeniu stosuje się sole wapnia. Poleca się 10-proc. glukonian wapnia ogrzany do temperatury ciała podawany powoli dożylnie (z kontrolą akcji serca – gdy zwalnia, należy przerwać wlew) w ilości zależnej od efektu działania; przeciętnie rozpoczyna się od dawki 0,5-1,5 ml/kg m.c. (17, 21). Często do ustąpienia [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas