Ocena poporodowa szczeniąt i zasady postępowania lekarsko-weterynaryjnego

Ryzyko hipoglikemii

Noworodki różnią się znacznie od dorosłych osobników pod względem zdolności do utrzymania odpowiedniego poziomu glukozy we krwi, ponadto ich zapotrzebowanie na energię jest wysokie, a wskaźnik przemiany materii (na kg mc.) 2-3 x wyższy niż u osobników dorosłych. Szczenięta rodzą się ze stosunkowo niewielkim zapasem glikogenu w wątrobie, zdrowe są w stanie utrzymać poziom glukozy przez kilka godzin. Głodówka prowadzi do szybkiego wyczerpania zapasów i rozwoju hipoglikemii już następnego dnia po porodzie. Inne czynniki także mogą wpływać na rozwój hipoglikemii u nowo narodzonych szczeniąt. Wychłodzenie, które prowadzi do niedrożności porażennej jelit i zaburzeń wchłaniania, endotoksemia, sepsa, krążenie wrotno-oboczne i zaburzenia przechowywania glikogenu mogą prowadzić do poważnego spadku poziomu glukozy we krwi.

Rozpoznawanie i leczenie hipoglikemii

Poziom glukozy poniżej 30 mg/dl u noworodków i poniżej 40 mg/dl u szczeniąt pomiędzy 2. tygodniem a 6. miesiącem uznaje się za nieprawidłowy, szczególnie jeżeli towarzyszą mu objawy kliniczne, takie jak apatia, brak ssania, otępienie czy drgawki. Leczenie polega na dożylnym podawaniu 10-proc. glukozy w dawce 0,5-1 g/kg (u większości szczeniąt dostęp dożylny można uzyskać poprzez kateteryzację żyły jarzmowej). Glukozę w wyższych stężeniach można podawać bezpośrednio na błony śluzowe, podane dożylnie mogą wywoływać zapalenia.

Ze względu na niedojrzałość mechanizmów regulacyjnych i ryzyko wywołania hiperglikemii przed podaniem kolejnych dawek glukozy jej poziom we krwi powinien być monitorowany.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas