Możliwości zastosowania kabergoliny w lecznictwie małych zwierząt
Leczenie choroby Cushinga
Zespół Cushinga jest stosunkowo często występującą chorobą hormonalną psów, w większości wypadków powodowaną guzem przysadki (pierwotna nadczynność nadnerczy) (37). Do leczenia najczęściej stosowany jest trilostan, alternatywnie stosowane są różne chemioterapeutyki, m.in. ketokonazol, 9-cis kwas retinojowy. Niedawno do grupy tych leków dołączyła kabergolina.
Zastosowanie tej substancji w dawce 0,07 mg/kg m.c. na tydzień, w dawce podzielonej na 3, podawanej doustnie co 48 godzin, było skuteczne u 60% pacjentów z guzem przysadki, choć tyko u 42% działanie to było długoterminowe (38). Niewątpliwą zaletą kabergoliny jest jej działanie u źródła problemów – poprzez receptory dopaminergiczne wywołuje ona efekt hamujący na przysadkę mózgową i wydzielanie ACTH, podczas gdy pozostałe leki swoje działanie koncentrują na nadnerczach i kortyzolu, powodując (poprzez ujemne sprzężenie zwrotne) wzrost wydzielania ACTH i możliwe powiększanie się guza.
Dodatkowo kabergolina okazała się skuteczniejsza od ketokonazolu w niwelowaniu objawów choroby Cushinga takich jak poliuria/polidypsja, polifagia, zmiany skórne i powiększony obrys brzucha. Również czas przeżycia po zdiagnozowaniu choroby i podjęciu leczenia był dłuższy w przypadku terapii kabergoliną niż ketokonazolem. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, Castillo (38) zaleca kabergolinę jako lek z wyboru w przypadku nadczynności nadnerczy spowodowanej guzem przysadki wielkości <5 mm (w przypadku większych guzów leczenie może być nieefektywne).
Poprawa jakości nasienia
W medycynie człowieka kabergolina stosowana jest do poprawy złej jakości nasienia oraz [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
