Łagodny przerost prostaty u psów. Współczesne dane na temat etiopatogenezy, diagnostyki i terapii
Biopsja
Biopsja to jedyne badanie mogące potwierdzić diagnozę BPH (21). Zasadniczo można przeprowadzić dwa rodzaje biopsji – biopsję aspiracyjną cienkoigłową oraz biopsję gruboigłową tnącą z użyciem igły typu tru-cut. Biopsja cienkoigłowa nie jest badaniem z wyboru, bo nie pozwala na jednoznaczne rozpoznanie BPH. Materiał pobrany w trakcie tej biopsji służy do badania cytologicznego lub mikrobiologicznego (12). Biopsja gruboigłowa dostarcza materiału do badania histopatologicznego, które jest w stanie ostatecznie potwierdzić diagnozę.
Biopsję najczęściej wykonuje się przezskórnie, choć teoretycznie można pobrać ją także chirurgicznie. Można wykorzystać trzy dostępy: przezodbytniczy, kroczowy lub przezbrzuszny (8). Biopsję wykonujemy zawsze w premedykacji lub znieczuleniu ogólnym, pamiętając o odpowiednim zabezpieczeniu przeciwbólowym.
Biopsja z dostępu przezodbytniczego to mało popularna metoda, wymagająca specjalnej igły, którą można umieścić w prostnicy (8).
Biopsja z dostępu kroczowego również nie cieszy się zbytnią popularnością. Zwierzę należy ułożyć w pozycji bocznej lub mostkowej. Palec trzeba wsadzić do odbytnicy – lokalizując i stabilizując prostatę. Igłę biopsyjną wprowadzamy przez okolicę kroczową do miąższu prostaty (8).
Najlepszą i najprostszą metodą biopsji jest biopsja przez powłoki brzuszne, celowana pod kontrolą USG. Psa należy ułożyć w pozycji grzbietowej, wygolić i zdezynfekować dostęp biopsyjny. Najpierw wizualizujemy prostatę na przekroju poprzecznym, ze szczególnym uwzględnieniem cewki moczowej oraz grzbietowych splotów naczyniowych prostaty. Mierzymy wysokość prostaty, by oznaczyć głębokość wkłucia. Pistolet biopsyjny ustawiamy przy sondzie, szybko pobieramy bioptat i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
