Łagodny przerost prostaty u psów. Współczesne dane na temat etiopatogenezy, diagnostyki i terapii
Badanie radiologiczne
Badanie radiologiczne dostarcza tylko podstawowych informacji na temat ułożenia prostaty, jej wielkości oraz kształtu i konturu (26). Wykazuje przemieszczenie gruczołu do jamy brzusznej, jego powiększenie, ewentualnie obecność ognisk zwapnienia czy też cyst.
Należy wykonać zdjęcia w dwóch projekcjach: bocznej oraz brzuszno-grzbietowej. Prawidłowy gruczoł krokowy jest zlokalizowany w kanale miednicy lub u jego wejścia. Ma okrągły kształt i wysycenie charakterystyczne dla tkanek miękkich. Jego widoczność zależy w dużej mierze od ilości tłuszczu w jamie brzusznej (u zwierząt wychudzonych może być niewidoczny).
Gruczoł krokowy na zdjęciu rentgenowskim zawsze oceniamy w stosunku do otaczających go struktur. Objawem radiologicznym powiększenia gruczołu krokowego jest doczaszkowe przesunięcie pęcherza moczowego. Im większy gruczoł, tym dalej w kierunku dogłowowym będzie przemieszczony pęcherz. Przy bardzo zaawansowanym BPH może dochodzić też do dogrzbietowego przemieszczenia okrężnicy i odbytnicy.
Należy pamiętać o ocenie krawędzi gruczołu na radiogramie. Jeśli gruczoł ma gładkie, wyraźne krawędzie, to toczący się proces chorobowy najprawdopodobniej jest albo łagodny, albo powolny. Zatarte, niewyraźne krawędzie najczęściej świadczą o ostrym, agresywnym procesie chorobowym (26).
Przyjmuje się, że prostata jest powiększona, jeśli w projekcji bocznej jej średnica jest większa niż 70% odległości miedzy kością krzyżowa a przednim brzegiem spojenia łonowego (21), zaś na zdjęciu w projekcji grzbietowo-brzusznej przekracza 50% szerokości jamy miednicy (25). Przy interpretacji wielkości prostaty należy jednak pamiętać o różnicach rasowych, np. teriery szkockie posiadają fizjologicznie dużą prostatę, mogącą się [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
