Colostrum – pierwszy pokarm, najstarszy lek – część II. Inne niż immunoglobuliny białka zawarte w siarze. Wpływ laktoferyny siarowej na metabolizm kości
Laktoferyna a choroby układu kostnego
W praktyce weterynaryjnej najczęściej spotkać się można z urazami aparatu ruchu, np. złamaniami. Wśród szeregu powikłań, jakie mogą pojawić się po złamaniach kości długich, wymienia się: zakażenia, brak lub opóźniony zrost, powstanie stawu rzekomego, choroby złamań. Do rzadszych powikłań należą także nowotwory kości – mięsaki powstające w bliźnie po złamaniu.
Terminem „choroby złamań”, utworzonym przez Mullera w 1963 roku, określa się zespół zaniku lub przykurczu mięśni połączony z zaburzeniami w obrębie chrząstek, a także sztywności stawu i osteoporozy wynikające z długotrwałego unieruchomienia lub nieprawidłowo wykonanej osteosyntezy. Dalszą konsekwencją źle leczonego złamania (m.in.: niewystarczające unieruchomienie, ucisk, nadmiar wszczepów) lub wpływu innych, niejatrogennych czynników zaburzających prawidłowy proces gojenia (np.: zakażenie, niedobory żywieniowe, zaburzenia hormonalne i metaboliczne, brak fizykoterapii) jest całkowite wyłączenie funkcji kończyny objętej procesem chorobowym.
Równie istotne w leczeniu złamań kości, jak właściwe zaopatrzenie ortopedyczne, jest zapewnienie zwierzęciu odpowiedniej ilości składników pokarmowych w stanie zwiększonego na nie zapotrzebowania, jakim jest gojenie. Zawartość w siarze zarówno dużych ilości wapnia i fosforu, jak i czynników wzrostu może pozytywnie wpłynąć na szybkość i jakość procesu gojenia. Podawanie z zewnątrz czynników antymikrobiotycznych i stymulujących odporność może znacząco zmniejszyć ryzyko zakażenia, które stanowi jedno z cięższych powikłań złamania, mogących doprowadzić nawet do [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
