Zastosowanie mobilizacji i masażu blizny po zabiegu chirurgicznym – opisy przypadków
Opis przypadku 2
Do gabinetu rehabilitacji został skierowany kot, rasy europejskiej, maści czarnej, w wieku około 2 lat. Zwierzę po amputacji kończyny piersiowej wraz z łopatką po wypadku komunikacyjnym (ryc. 2). Z wywiadu z opiekunem wynikało, że kot ma problemy z uchem, które znajduje się po stronie amputacji – zgłoszono nadmierne drapanie, nietypowe układanie głowy oraz ciągłe skracanie objętej obserwacją strony. Wykonywano również diagnostykę weterynaryjną pod kątem pasożytów, bakterii, alergii oraz innych ewentualności, które mogą doprowadzać do wskazanych zachowań, aczkolwiek nie było jednoznacznej diagnozy w tej kwestii.
W trakcie pierwszego badania fizjoterapeutycznego zauważono tkliwość okolicy blizny, mimo że od czasu zabiegu chirurgicznego minął ponad rok, dodatkowo zaobserwowano nadmierne napięcie przeciwstawnej strony szyi oraz ból w okolicy kłębu – ciągnący się w stronę odcinka piersiowego kręgosłupa. Bliznę oceniono jako przyklejoną powięziowo, nieruchomą, mocno przebudowaną. Ze względu na brak przeciwwskazań do zabiegów z zakresu fizykoterapii wprowadzono cały protokół rehabilitacyjny. W początkowych fazach wykonywano delikatną mobilizację w postaci dotyku całą dłonią ze względu na fakt, że pacjent był bardzo nieufny. Dołączono laseroterapię niskoenergetyczną na przebiegu blizny (8 J/cm2), a także na odcinek szyjny i piersiowy w celu aktywacji procesów regeneracji przeciążonych mięśni i ścięgien. Gdy zyskano zaufanie pacjenta, wprowadzono bardziej intensywną mobilizację blizny oraz masaż, dołączając także inne elementy anatomiczne, w tym również przeciwstawną kończynę. Stosowano chwyty szczypcowe oraz mobilizację metodą kołyski, co bardzo dobrze wpływało na relaksację u pacjenta. Po pięciu zabiegach z zastosowaniem terapii [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
