Rehabilitacja pacjentów neurologicznych niechirurgicznych
Początkowe postępowanie u pacjentów ambulatoryjnych
W ostrej fazie utrata funkcji nerwowo-mięśniowych jest ważniejsza niż zanik mięśniowy i plan rehabilitacji powinien zawierać tę informację. U przypadków z pourazowym uszkodzeniem rdzenia kręgowego rehabilitacja ma miejsce 2 tygodnie po urazie i zawiera ćwiczenia wytrzymałościowe, które obrazują poprawę czynności motorycznej i funkcjonalnej.
Pacjenci ambulatoryjni, którzy mają słabość mięśni, korzystają ze wszystkich opisanych dotąd ćwiczeń, ale powinni być ciągle motywowani nowymi ćwiczeniami służącymi poprawie siły i propriocepcji. Można wykorzystywać ogólnodostępne taśmy, aby poprawić maszerowanie i polepszyć propriocepcję.
Podłoże powinno być antypoślizgowe i jeśli deficyty proprioceptywne to uzasadniają, można zastosować dostępne pomoce (lub taśmę), które umożliwią odpowiednie umieszczenie palców lub korzystanie z butów, aby uniknąć zadrapań i otarć. Na tym etapie ważne jest, by marsz był wolny, by w ten sposób pozwolić dotkniętym kończynom na odpowiednie poruszanie się. Lepiej kilka krótkich spacerów w ciągu dnia niż jeden lub dwa długie.
Korzystanie z uprzęży rehabilitacyjnych pomaga we wspieraniu pacjenta, spowalniania rytm marszu bez naciskania na szyję i pozwala na przesunięcie ciężaru na inne kończyny. Ćwiczenia z użyciem toru Cavalettiego pomagają wzmocnić zginacze bioder i kolan.
Na tym etapie, aby polepszyć koordynację i rehabilitację proprioreceptywną, można zastosować ćwiczenia destabilizacji przy zastosowaniu równoważni proprioreceptywnych przeznaczonych dla ludzi, a także piłek lub „orzeszków” (piłki o kształcie podłużnym). Aby zwiększyć siłę mięśniową tułowia, możemy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





