Możliwości zastosowania terapii manualnej w chorobach stawu ramiennego psów, z uwzględnieniem specyfiki psów sportowych

Obszary specyficzne dla terapii manualnej tkanek miękkich to m.in.:

- brzeg przedni łopatki:

miejsce przejścia nerwu nadłopatkowego (ryc. 3 przedstawia schemat plotu barkowego), który przewija się między mięśniem podłopatkowym a nadgrzebieniowym, unerwia mięsień nadgrzebieniowy i podgrzebieniowy. Jego uraz lub uciśnięcie, np. w przypadku przykurczu m. podgrzebieniowego, może skutkować odwiedzeniem w stawie ramiennym i zanikami tych mięśni. W tym rejonie pracujemy, aby rozluźnić rejon nadłopatkowy, jest bardzo ważne miejsce występowania silnych restrykcji mięśniowo-powięziowych, które blokują łopatkę u psów,

- struktury, które łączą łopatkę z kręgosłupem i klatką piersiową:

mięśnie równoległoboczne, mięsień najszerszy grzbietu, cztery mocne pasma powięzi mięśniowej biegnące od pierwszego kręgu szyjnego do dziewiątego kręgu piersiowego oraz pierwszych 7-8 żeber. Łopatka, nieskrępowana połączeniami stawowymi z obojczykiem, może dość wydajnie poruszać się od tułowia w biegu (tzw. pływająca łopatka, ang. floating scapula). Szczątkowy obojczyk (dł. do 13 mm u dorosłego psa) jest zatopiony w tkance włóknistej mięśnia ramienno-głowowego i nie ma połączenia z żadnym stawem, jego rola nie jest dokładnie znana. Wszelkie napięcia w obrębie kręgosłupa piersiowego mogą przenosić się nie tylko na łopatkę i staw barkowy, ale również na okolice miednicy czy dolnych części żeber, co należy uwzględnić w ocenie palpacyjnej,

- mięsień czworoboczny oraz leżący pod nim m. równoległoboczny wpływają na ruchy ramienia:

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas