Fizjoterapia w przypadku zaawansowanej spondylozy u pacjentów geriatrycznych
Jeżeli stan pacjenta tego wymaga, do protokołu rehabilitacyjnego zostają dołączone ćwiczenia aktywne. Omawiając ćwiczenia stosowane przy spondylozie, warto zwrócić uwagę na to, że konieczne może być niejednokrotne zastosowanie wspomagania w trakcie ćwiczeń aktywnych (ryc. 3), ponieważ część pacjentów, szczególnie geriatrycznych z zaawansowaną fazą choroby, nie porusza się samodzielnie lub ma niedowład kończyn. Mogą one być wykonywane w pozycji stojącej, podczas chodzenia po bieżni suchej lub hydrobieżni. Podstawowym elementem aktywności terapeutycznej są ćwiczenia proprioceptywne, które docelowo wspomagają pracę nad równowagą, koordynacją, siłą mięśni oraz utrzymaniem prawidłowego środka ciężkości. Zaleca się również wprowadzanie aktywności, które wzmacniają mięśnie przykręgosłupowe, umożliwiając naturalną stabilizację osłabionych odcinków kręgosłupa. Jeżeli kondycja fizyczna oraz stan kliniczny pacjenta pozwalają, można wprowadzić kontrolowane ćwiczenia chodu. Obejmują one takie aktywności jak: wchodzenie pod łagodną górę i schodzenie z niej, ćwiczenia siad – wstań oraz przechodzenie przez tory kinetyczne. Ćwiczenia z zakresu aktywnych poprawiają zakres ruchów u pacjentów, ponadto wpływają pozytywnie na mięśnie, zwiększając ich wytrzymałość i siłę (1, 2, 5).
Opis przypadku
Pacjentem był 12-letni owczarek niemiecki, u którego zdiagnozowano silną kompresję na odcinku lędźwiowo-krzyżowym wraz ze zmianami spondylotycznymi (ryc. 4-5). Pojawił się w gabinecie rehabilitacyjnym ze względu na niedowład pierwszego stopnia z zaburzeniem [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
