Fizjoterapia w przypadku zaawansowanej spondylozy u pacjentów geriatrycznych
Wprowadzenie do zagadnienia
Spondyloza to choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, która dotyczy w dużej mierze pacjentów geriatrycznych (2). Polega na tworzeniu się osteofitów między kręgami, zazwyczaj wzdłuż dolnej i bocznej części kręgosłupa, co prowadzi do zrośnięcia się stawu międzykręgowego (3). Większość pacjentów jest wolna od jakichkolwiek objawów we wczesnej fazie choroby. Jeśli zmiany zwyrodnieniowe rozwijają się do formy zaawansowanej, szczególnie w pobliżu korzeni nerwowych, mogą uciskać nerw, powodując deficyty neurologiczne (6) i np. kulawiznę oraz ból w okolicy przykręgosłupowej. U takich pacjentów występuje także nadmierne napięcie mięśni długich grzbietu, pojawia się stan zapalny, można zauważyć wyrażone w różnym stopniu zaniki mięśniowe (2).
Spondylozę obserwuje się najczęściej u pacjentów geriatrycznych, niemniej jednak warto wspomnieć o rasach predysponowanych do tej choroby, mówi się między innymi o: bokserach, owczarkach niemieckich, labradorach, dobermanach i buldogach (4), a także o: psach otyłych, z siedzącym trybem życia lub historią urazów kręgosłupa. Wśród przyczyn występowania spondylozy u zwierząt wymienia się: zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem, mikrourazy i przeciążenia mechaniczne, które wielokrotnie są budowane latami – przez nieprawidłowe wzorce ruchu bądź notoryczne, nieprawidłowe aktywności, następnie genetyczne predyspozycje, a także zaburzenia równowagi mięśniowej, co bezpośrednio wpływa na nieprawidłową biomechanikę ruchu kręgosłupa (1, 2, 5).
Diagnostyka opiera się w pierwszej kolejności na wizycie u lekarza weterynarii, który wykonuje: badanie kliniczne i neurologiczne oraz RTG kręgosłupa – podstawowe narzędzie diagnostyczne, które uwidacznia osteofity lub zrastające się kręgi. W trudniejszych przypadkach [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
