Zagrożenia pasożytnicze u kotek przeznaczonych do rozrodu – możliwości diagnostyki i terapii. Cz. I

Zastosowanie w diagnostyce wytwarzanych in vitro antygenów rekombinantowych daje przesłanki na uzyskanie możliwości różnicowania faz choroby (wczesna, przewlekła) oraz opracowanie nowych, łatwych w użyciu, tanich i bezpiecznych testów.

Ponadto antygeny te mogą być wykorzystywane w komponowaniu podjednostkowych szczepionek przeciwko T. gondii (8).

Żadne leki nie są zatwierdzone do leczenia toksoplazmozy kotów, a dostępne preparaty działają jedynie na stadia T. gondii znajdujące się w nabłonku jelit. Powszechnie stosuje się klindamycynę i sulfonamidy (trimetoprim-sulfonamid) (7). Kotom z kliniczną postacią choroby można podawać klindamycynę (chlorowodorek) doustnie 10-12 mg/kg m.c. dwa razy dziennie (co 12 godz.) przez cztery tygodnie albo fosforan klindamycyny parenteralnie 12,5-25 mg/kg m.c. w iniekcji domięśniowej dwa razy dziennie (co 12 godz.) przez cztery tygodnie (39). Nieco inne proponowane dawkowanie leku w formie doustnej, to: 25 mg/kg m.c. co 12 godz. p.o. przez 14-21 dni przy siewstwie oocyst; w pozostałych przypadkach 10 mg/kg m.c. co 12 godz. p.o. przez 28 dni (18). Dawkowanie sulfadiazyny z trimetoprimem (5:1) wynosi 15 mg (składników łącznie) na kilogram m.c. p.o. co 12 godz. przez 28 dni (18, 39). Dawkowanie azytromycyny: 10 mg/kg m.c. raz dziennie doustnie przez co najmniej 28 dni (10).

Przy omawianiu roli toksoplazmozy u kotów nie można pominąć aspektów zoonotycznych. Toksoplazmoza jest groźną chorobą człowieka na całym świecie i może doprowadzić do ciężkich, nieodwracalnych uszkodzeń płodu, w tym uszkodzenia mózgu i oczu noworodków. Wykazano ryzyko zarażenia się T. gondii [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas