Wybrane pasożyty wewnętrzne o potencjale zoonotycznym spotykane u psów i kotów. Cz. I. Pierwotniaki
Leishmania spp.
Etiologia
Leiszmanioza to wielopostaciowa choroba ssaków spowodowana pierwotniakami z rodzaju Leishmania spp. (rodzina Trypanosomatidae, rząd Kinetoplasta). Gatunkiem endemicznym na terenie Europie jest Leishmania infantum. Na terenie naszego kontynentu występują różne zymodemy tego gatunku. Gatunkiem o mniejszym znaczeniu na terenie Europy jest L. tropica.
Istnieje niewielkie ryzyko wprowadzenia egzotycznych gatunków Leishmania spp. na teren Europy z powodu braku wektorów i/lub żywicieli oraz rezerwuarów. Główne zagrożenie wynika z rozprzestrzeniania się L. infantum, które powodują zoonotyczną leiszmaniozę trzewną i skórną u ludzi oraz psów (żywicieli rezerwuarowych).
Cykl rozwojowy
Cykl życia Leishmania spp. jest stosunkowo prosty i obejmuje dwa etapy. Pierwszy etap obejmuje rozwój w organizmie wektora – meszek. Meszki zarażają się przy pobieraniu krwi od żywiciela ostatecznego. Następnie pasożyty przekształcają się w promastigoty w jelicie środkowym i rozmnażają się w dużych ilościach w ciągu 4-14 dni. Promastigoty migrują do gruczołów ślinowych, przekształcają się w zakaźne metacykliczne promastigoty i bytują tam, aż meszka zacznie się żywić na nowym osobniku. Wraz ze śliną meszka wstrzykuje inwazyjne promastigoty żywicielowi ostatecznemu. Promastigoty są szybko fagocytowane przez rezydentne fagocyty, a następnie są przekształcane w amastigoty. W fazie tkankowej dzielą się przez prosty podział w wakuoli pasożytniczej. W zależności od gospodarza i zjadliwości, pasożyt atakuje dalsze komórki fagocytarne w skórze lub jest transportowany do narządów limfatycznych. Leishmania spp. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
