Węgorczyca psów i kotów

Leczenie

Strongyloidoza u zwierząt towarzyszących może przebiegać z różnym obrazem klinicznym, w związku z powyższym w leczeniu należy uwzględnić dwa tory postępowania. Leczenie przyczynowe, mające na celu eliminację pasożyta, oraz leczenie objawowe (wspomagające), które doraźnie łagodzi objawy kliniczne i zapobiega głównym powikłaniom inwazji w postaci wtórnych infekcji bakteryjnych i stanów zapalnych skóry. W przypadku węgorków coraz bardziej podkreśla się narastający problem oporności na powszechnie stosowane antyhelmintyki. Tym oprócz zjawiska autoendoinwazji należy tłumaczyć trudno leczące hiperchroniczne przypadki węgorczycy psów i kotów. W zwalczaniu inwazji zaleca się stosowanie wybranych benzimidazoli: fenbendazol w dawce 50 mg/kg m.c. lub flubendazol w dawce 22 mg/kg m.c., stosowanych przez 3 do 5 kolejnych dni. Dobrą skuteczność wykazują makrocykliczne laktony, np. milbemycyna w dawce 0,5 mg/kg m.c. oraz moksydektyna w dawce 2,5 mg/kg m.c. W przypadku kotów dobrym rozwiązaniem może być stosowanie preparatów złożonych, stosowanych spot-on, zawierających emodepsyd, którego długi okres półtrwania może sprzyjać eliminacji wędrujących przez organizm larw (2, 6, 7).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas