Tasiemczyce u kotów – czy wiemy, jak radzić sobie z tym problemem?
Fenbendazol
Należy do benzimidazoli. Jego spektrum działania obejmuje przede wszystkim formy larwalne i dorosłe nicieni żołądkowo-jelitowych i płucnych, aczkolwiek wykazuje także aktywność w stosunku do tasiemców Taenia. Benzimidazole działają przede wszystkim poprzez wiązanie się z białkami cytoszkieletu (tubuliną) i blokują w ten sposób tworzenie się mikrotubul, co jest podstawą normalnego funkcjonowania komórek eukariotycznych. W konsekwencji zablokowania ruchu komórkowych organelli, szczególnie zablokowanie transportu ziarnistości sekrecyjnych, powoduje ich nadmierne nagromadzenie się w cytoplazmie.
Negatywny wpływ takiego gromadzenia się wspomnianych ziarnistości w cytoplazmie może być dwojaki:
- pozbawienie powierzchni wchłaniającej, „płaszcza” substancji ochronnych oraz enzymów potrzebnych do trawienia i wchłaniania substancji odżywczych,
- enzymy proteolityczne i hydrolityczne, które są normalnie transportowane w formie nieaktywnej w celu uniknięcia autolizy, mogą uaktywnić się i powodować autolizę.
Uszkodzenia są nieodwracalne i w tych komórkach i są letalne dla pasożyta. Komórki gospodarza pozostają nietknięte. Nie do końca jest wyjaśniona różnica wrażliwości komórek gospodarza i pasożyta na działanie leku.
Po podaniu doustnym fenbendazol wchłania się częściowo z przewodu pokarmowego i jest w większej części metabolizowany w wątrobie. Głównymi metabolitami są sulfotlenek (oksfendazol – metabolit aktywny) i metabolity sulfonu. Fenbendazol i jego metabolity są dystrybuowane w całym organizmie, najwyższe stężenia są osiągane w wątrobie. Niezmieniony fenbendazol i jego metabolity wydalane [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
