Tasiemczyce u kotów – czy wiemy, jak radzić sobie z tym problemem?
Prazykwantel
Jest syntetyczną pochodną izochinolonopyrazyny. Działa na wszystkie gatunki tasiemców, a także na ich formy larwalne oraz na przywry.
Działanie prazykwantelu polega na wywołaniu spastycznego paraliżu mięśni pasożyta spowodowanego depolaryzacją błony komórek mięśniowych. Pierwsze efekty działania to natychmiastowy spastyczny skurcz mięśni pasożyta oraz gwałtowna wakuolizacja syncytialnej powłoki ciała (tegumentu). Prazykwantel uszkadza normalną funkcję pokrywy ciała, utrudnione jest pobieranie glukozy z otoczenia oraz stymuluje produkcję mleczanów. Błona jest bardziej przepuszczalna dla glukozy i jest bardziej wrażliwa na działanie enzymów proteolitycznych. Lek zmniejsza zużycie tlenu przez wągry tasiemców i zahamowanie wynicowywania się wągrów.
W efekcie dochodzi do rozwoju odczynu zapalnego, który usuwa pasożyty. Preparat wykazuje niższą aktywność przeciw młodocianym formom niż przeciw młodym i dojrzałym pasożytom. Prazykwantel zwiększa dostępność antygenów pasożyta dla przeciwciał. Jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie z moczem. U kotów prazykwantel może być stosowany doustnie, podskórnie lub domięśniowo w dawce 5-10 mg/kg m.c., natomiast epsiprantel jest podawany u tych zwierząt doustnie w dawce 2,75 mg/kg m.c. (4, 7, 12).
Niklozamid
Jest związkiem salicylanilidowym, którego działanie przeciwpasożytnicze polega na zaburzeniu fosforylacji tlenowej i syntezy ATP w komórkach pasożytów i hamowaniu wchłaniania tlenu oraz glukozy, co prowadzi do śmierci tasiemców. Jest słabo absorbowany z przewodu pokarmowego. Niklozamid wykazuje wysoką aktywność przeciwko tasiemcom Taenia sp., niższą przeciwko Dipilidium caninum i Mesocestoides sp. Niklozamid [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
