Nicienie tkankowe – rosnące zagrożenie dla psów i kotów w Polsce
Cercopithifilaria spp.
Niewielkie nicienie wielkości od 0,7 do 2 cm, bytujące w tkance podskórnej, natomiast mikrofilarie, u C. grassi wyjątkowo dużych rozmiarów (567-660 µm długości i 12,5-15,5 µm szerokości), odmiennie od poprzednich gatunków, gromadzą się głównie w naczyniach chłonnych skóry i nie pojawiają się we krwi obwodowej (5, 11). Sporadycznie notowane bywają w oczach, gdzie mogą wywoływać uszkodzenia narządu wzroku. Diagnostyka jest utrudniona ze względu na bytowanie w naczyniach chłonnych i w związku z tym są ograniczone możliwości diagnostyczne zmodyfikowanej metody Knotta.
W leczeniu i w profilaktyce inwazji nicieniami tkankowymi stosuje się preparaty spot-on zawierające 2,5-proc. moksydektynę i 10-proc. imidacloprid (24).
Obecnie wszystkie gatunki filarii występujące u domowych psowatych i kotowatych wymagają dalszych badań i stałego monitoringu w celu oszacowania rozprzestrzeniania się infekcji oraz oceny ryzyka dla ludzi. Ponadto badania te są niezbędne do lepszego poznania i zrozumienia biologii tych pasożytów, w tym gatunków pełniących rolę żywicieli i wektorów. Bardzo istotnym aspektem jest konieczność wypracowania i udoskonalenia procedur diagnostycznych zarówno u zwierząt, jak i u ludzi, także w przypadkach bezobjawowych (5, 25). Niemniej w codziennej praktyce lekarsko-weterynaryjnej coraz częściej należy uwzględniać możliwość inwazji nicieni tkankowych jako wynik zawleczenia z podróży z podopiecznymi (głównie psami) do krajów, w których od dawna były one stwierdzane (kraje śródziemnomorskie, Bałkany), jak i w związku z wykrywaniem ognisk na terenie Polski (14, 26, 27).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
